Το όνομα του Έλον Μασκ εμφανίζεται σε βιβλίο 69 ετών για τον πλανήτη Άρη

 

Ο φυσικός, πρωτοπόρος μηχανικός αεροδιαστημικής και συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Βέρνχερ φον Μπράουν (Wernher von Braun) συνδέεται με το… φιλόδοξο πρότζεκτ του Έλον Μασκ για την «κατάκτηση» του πλανήτη Άρη.

Κι αυτό παρά το ότι έζησε πολλές δεκαετίες πριν μεσουρανήσει ο Μασκ και η εταιρεία του Space X.

Ο Wernher von Braun εργάστηκε πάνω σε πρόγραμμα ανάπτυξης πυραύλων κατά την περίοδο του Β’Παγκοσμίου Πολέμου και μετά το πέρας του πολέμου μετέβη στις ΗΠΑ μαζί με πολλούς άλλους Γερμανούς επιστήμονες, όπου δούλεψε πάνω σε πρότζεκτ της NASA.

Ο Von Braun δημιούργησε τον χαρακτήρα «Elon» στο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας του 1952 «Project Mars», το οποίο αναφέρεται σε μία διαστημική αποστολή των ανθρώπων στον κόκκινο πλανήτη.

Εκεί, σύμφωνα με την πλοκή του μυθιστορήματος, η γήινη αποστολή συναντά ορισμένους… Αρειανούς με προηγμένη τεχνολογία που ζούσαν υπόγεια.

Οι προβλέψεις του βιβλίου ήρθαν στο φως πριν από μερικά χρόνια, ωστόσο έγιναν ξανά viral μετά το παρακάτω tweet του Έλον Μασκ:

«Πώς γίνεται να είναι αλήθεια αυτό;;», αναρωτιέται ο μελλοντικός Υπουργός της κυβέρνησης Τραμπ:

«Ανεξάρτητα από το πόσο συχνά λέω στους ανθρώπους ότι είμαι εξωγήινος ταξιδιώτης 5000 ετών, δεν με πιστεύουν 😂», απάντησε σε σχόλιο χρήστη ο δισεκατομμυριούχος:

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΤΑ ΑΛΗΘΙΝΑ X-FILES

Παντελής Β. Γιαννουλάκης

The Truth Was And Is Still Out There!
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΕΚΕΙ ΕΞΩ!


«The phenomenon reported is something real and not visionary or fictitious…»
(«Το φαινόμενο για το οποίο έχουμε αυτές τις αναφορές, είναι κάτι αληθινό και δεν είναι οπτασίες ή φαντασιώσεις…») ––Στρατηγός Nathan Twining (Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Η.Π.Α.) για ταUFO, στο Κογκρέσο των Η.Π.Α., 23 Σεπτεμβρίου 1947.



Ο πατέρας του εναλλακτικού στοχασμού, του ερευνητικού Παράξενου αλλά και των Χ-Files, είναι oCharles Fort (1874-1932).
Ζούσε σαν ερημίτης στη Νέα Υόρκη, σε έναν δικό του κόσμο. Ο Τσαρλς Φορτ καθόταν κάθε μέρα σ’ ένα τραπεζάκι στη Δημοτική Βιβλιοθήκη για είκοσι επτά χρόνια. Διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας τόνους από αρχεία επιστημονικών περιοδικών και συγγραμμάτων, εφημερίδων, επιθεωρήσεων, ταξιδιωτικών μελετών, και κάθε είδους ερευνητικών βιβλίων. Κάθε μέρα για είκοσι επτά χρόνια! Όταν έβρισκε μια ασυνήθιστη πληροφορία, μια παράξενη είδηση, μια παράξενη ιδέα, οτιδήποτε αλλόκοτο, μυστηριώδες και ανεξήγητο, το σημείωνε. Είχε πολλές χιλιάδες τέτοιες σημειώσεις, στα θρυλικά αρχεία του, που ήταν καταχωρημένα μέσα σε εκατοντάδες χάρτινα κουτιά παπουτσιών. Πρέπει να είχε διαβάσει πολλές χιλιάδες βιβλία και περιοδικά κι εφημερίδες. Χρησιμοποιώντας τα στοιχεία αυτά, είχε αρχίσει αργά αλλά σταθερά να συγκεντρώνει το υλικό για τη σύνθεση των καταπληκτικών βιβλίων του.
Βιβλία γεμάτα από βροχές βατράχων και ψαριών, βροχές από αίμα, παράξενες πέτρες που πέφτουν από τον ουρανό, καταιγίδες από καβούρια, ξύλινους σταυρούς ή φασόλια. Ζωντανούς κυκλώνες. Μαρτυρίες για περίεργα ιπτάμενα φωτεινά σκάφη που ταξίδευαν πάνω από τις πόλεις και για άγνωστους ιπτάμενους ταξιδιώτες (τριάντα χρόνια πριν κάποιος μιλήσει για UFO), για ουράνιες πολιτείες, για οράματα και προφητείες. Παράξενες λάμψεις πάνω στο φεγγάρι, αστρονομικές ανωμαλίες, μυστηριώδη ουράνια σώματα, αναφορές για παράξενα ζώα (ήταν ο εμπνευστής της Κρυπτοζωολογίας), και για ανεξήγητες εξαφανίσεις ανθρώπων μπροστά σε μάρτυρες. Τηλεκίνηση, Τηλεπάθεια, Τηλεμεταφορά, Αυτόματη Ανθρώπινη Ανάφλεξη (ήταν ο original επινοητής όλων αυτών των όρων). Παράξενα σημάδια στον ουρανό (είχε στοιχεία από το 1600 ως τις μέρες του), φαντάσματα πολιτειών, τέρατα, άγνωστα όντα, εξωφρενικές συμπτώσεις, αλλόκοτες ιδέες, άνθρωποι με παράξενα ταλέντα, οπτασίες, παράλληλοι κόσμοι, μυστικές αδελφότητες, εξωγήινοι.
Ο Τσαρλς Φορτ είχε κηρύξει τον πόλεμο ενάντια στην εξουσιαστική συμβατική Επιστήμη και στον επιτηδευμένο ορθολογισμό και τις απόλυτες βεβαιότητές του. Στη Φιλοσοφία, ήταν επίσης εκκεντρικός πρωτοπόρος. Στην εποχή του Φορτ, οι πιο εξτρεμιστές της ανθρώπινης σκέψης δήλωναν δειλά ότι ίσως όλα τα πράγματα που κάποιος παρατηρεί γύρω του, να βρίσκονται μονάχα μέσα στη συνείδηση του παρατηρητή. Ο Φορτ πήγαινε πιο πέρα ακόμη κι απ’ αυτούς. Δήλωνε πως όλα τα πράγματα, μαζί και ο παρατηρητής, ίσως είναι κατασκευάσματα της αχαλίνωτης φαντασίας μιας ανώτερης Υπερ-συνείδησης!…

Και όλα μα όλα αυτά, με πολλά πρωτότυπα συμπεράσματα και διασυνδέσεις, οργανωμένα σε λεπτομερή αρχεία.
Όλα αυτά τα αρχεία του Τσαρλς Φορτ, ήταν τα πρώτα X–Files…
Το 1905, προσπαθώντας να πουλήσει τις εργασίες του, γνωρίζει τον συγγραφέα Θήοντορ Ντράιζερ που τότε ήταν αρχισυντάκτης σε κάποια περιοδικά. Οι δυο τους γίνονται πολύ καλοί φίλοι, κι ο Ντράιζερ παραμένει ο καλύτερος φίλος του Φορτ για όλη του τη ζωή. Το 1906, σε ηλικία 32 χρονών, ο Φορτ βρίσκεται στο ζενίθ της εξερεύνησής του, είναι πλέον ένας ερημίτης στην πολυπληθυσμιακή Νέα Υόρκη, περνώντας όλο τον χρόνο του ανάμεσα στο σπίτι και στη δημοτική βιβλιοθήκη της πόλης, ενώ επισκέψεις δεχόταν από τους μόνους φίλους του, τους συγγραφείς Ντράιζερ και Θάγιερ.

Από τη δεκαετία του 1900, σώζεται μία πολύ παράξενη νουβέλα του Φορτ, με τον τίτλο The OutcastManufacturers (Οι Απόκληροι Κατασκευαστές), την οποία κατάφερα επιτέλους να αποκτήσω χάρις στην αγαπημένη μου γυναίκα, έπειτα από χρόνια αναζήτησης. Το 1915, σε ηλικία 41 ετών, ο Φορτ γράφει τα δύο πρώτα βιβλία του (αν εξαιρέσουμε την πρώιμη αυτοβιογραφία του και κάποια χαμένα διηγήματα). Μεγάλο μυστήριο καλύπτει αυτά τα δύο σημαντικά χειρόγραφα, τα οποία δεν βρέθηκαν ποτέ.
Το πρώτο είχε τον τίτλο Χ και εξερευνούσε την ιδέα ότι η ζωή στη Γη ρυθμιζόταν και ελεγχόταν από συμβάντα ή όντα στον πλανήτη Άρη.

Ο τίτλος Χ που χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα, όπως στα X –Files, οφείλει την ύπαρξή του στη φημολογία που αφορά τα περιεχόμενα αυτού του πρώτου χαμένου χειρόγραφου non–fiction βιβλίου του Τσαρλς Φορτ, όπως αυτή είχε εξελιχθεί αργότερα, κατά τις δεκαετίες του 1930-40, όταν διάφοροι μελετητές προσπαθούσαν άκαρπα να το ανακαλύψουν.
Το δεύτερο απ’ αυτά τα χειρόγραφα βιβλία (επίσης non–fiction), είχε τον τίτλο Y, και παρουσίαζε εμπεριστατωμένα στοιχεία που έδειχναν ότι ένας διαβολικός πολιτισμός υπήρχε στον Νότιο Πόλο. Γνωρίζω ότι ο Φορτ είχε την πρόθεση να γράψει και ένα τρίτο βιβλίο με τον τίτλο Z, σχετικά με τους αντικατοπτρισμούς παράξενων πολιτειών που εμφανίζονταν στον ουρανό σε διάφορες περιοχές της Γης, αλλά μάλλον δεν το έγραψε (αν και το ζήτημα αυτό εμφανίζεται συχνά στα άλλα βιβλία του αργότερα).
Είναι μάλλον προφανές, ότι τα τρία αυτά βιβλία αποτελούσαν κατά τον Φορτ ένα concept, μια νοηματική ενότητα, κι ότι είχε την πρόθεση να τα εκδόσει μαζί σε έναν τόμο με τον τίτλο ΧΥΖ, (τα τρία τελευταία γράμματα της αγγλικής αλφαβήτου), κάτι που όμως δεν έγινε ποτέ. Δυστυχώς –και παραδόξως– η τύχη αυτών των χειρογράφων αγνοείται μέχρι σήμερα… Ο Φορτ είχε στείλει ένα αντίγραφο του X στον Θήοντορ Ντράιζερ με το χιουμοριστικό σχόλιο: «Τουλάχιστον έχεις ένα λόγο για να είσαι ευγνώμων: θα μπορούσα να αρχίσω με το Α…» Ο Ντράιζερ, σε κάποιο απόσπασμα του με αναμνήσεις από τον φίλο του τον Τσαρλς Φορτ, θυμάται για το Χ: «Ήταν τόσο παράξενο, τόσο δυναμικό, τόσο υπέροχα όμορφο, που ήταν σίγουρα ένα από τα καταπληκτικότερα βιβλία που είχα διαβάσει ποτέ στη ζωή μου…» Ο Φορτ αγωνίστηκε πολύ για να εκδοθούν, απέτυχε οικτρά συναντώντας μονάχα την απόρριψη και τον χλευασμό, και τελικά, βαθύτατα απογοητευμένος από την έλλειψη ενδιαφέροντος για τα βιβλία του, έκαψε τα χειρόγραφα του X και του Y. (Γενικά, όποτε έπεφτε σε κατάθλιψη έκαιγε τα έργα του)…
Την ίδια εποχή (1915) ο Ντράιζερ προσπαθεί να ενθαρρύνει τον φίλο του και τελικά τον πείθει να αρχίσει να γράφει ένα βιβλίο που λίγο αργότερα ο Φορτ θα του έδινε τον τίτλο The Book of theDamned (Το Βιβλίο των Καταραμένων), το πρώτο από τα θρυλικά βιβλία του που γνωρίζουμε σήμερα… Ο Ντράιζερ κατάφερε τελικά να το επιβάλει στον εκδότη του σχεδόν με το ζόρι, κι έτσι το περιβόητο αυτό βιβλίο εκδόθηκε το 1918, προκαλώντας πολύ μεγάλη αίσθηση, και αποτελώντας προπομπό για τα τρία άλλα εξίσου καταπληκτικά βιβλία του (New Lands – Lo! – Wild Talents), που οι επιδράσεις τους ταξιδεύουν μέχρι σήμερα –πολύ σημαντικά έργα για όλους εμάς τους Φορτιανούς.
Ναι, όλα αυτά τα έργα του ήταν τα αυθεντικά πρώτα X–Files, (αρχής γενομένης από το Χ), τα πρωτότυπα βιβλία των καταραμένων πληροφοριών, της μυστικής γνώσης και των εξόριστων ιδεών, και ο Charles Fort ήταν ο πρώτος μεγάλος ερευνητής του Παράξενου…



Τα τηλεοπτικά X–Files, η διάσημη τηλεοπτική σειρά που δημιούργησε ο Chris Carter στη δεκαετία του 1990, με τους ειδικούς πράκτορες του FBI που ασχολούνταν περιπετειωδώς με όλα αυτά τα μυστήρια και με τα UFO και τους εξωγήινους επισκέπτες ανάμεσά μας, φυσικά δεν αποτελούν απλά μία τηλεοπτική ψυχαγωγική πραγματικότητα.
Εδώ και πάρα πολλά χρόνια είχε εκδηλωθεί η κυβερνητική ανάγκη για τη δημιουργία ανάλογων τέτοιων μυστικών ομάδων και υπηρεσιών, για τη διερεύνηση των μυστηρίων που δημιουργούνταν από τα αληθινά X–Files.
Ο Στρατηγός Ντάγκλας Μακ Άρθουρ, δήλωσε στους Νew Υork Τimes, στις 28 Φεβρουαρίου 1960: «Behind the scenes high ranking military officers are soberly concerned about the UFOs…» («Στο παρασκήνιο, οι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του στρατού ρεαλιστικά ανησυχούν για τα UFO…»)
Ο Ναύαρχος Roscoe Hillenkoetter, (πρώτος διευθυντής της C.I.A., 1947-1950), δήλωση στοNational Investigations Committee on Aerial Phenomena (NICAP, Εθνική Ερευνητική Επιτροπή για τα Αέρια Φαινόμενα), 1960: «Unknown Objects are operating under intelligent control. It is imperative that we learn where UFOS come from and what their purpose is…» («Άγνωστα Ιπτάμενα Αντικείμενα διεξάγουν επιχειρήσεις κάτω από νοήμονα έλεγχο. Είναι επιβεβλημένο να μάθουμε από πού έρχονται τα UFO και ποιοι είναι οι σκοποί τους…»)
…Αυτές δεν είναι παρά μόνο δύο τελείως ενδεικτικές επίσημες δηλώσεις, ανάμεσα από εκατοντάδες άλλες αντίστοιχες, από πολλούς υψηλά ιθύνοντες…
Έτσι είχαν δημιουργηθεί τα πρώτα μεταπολεμικά αληθινά X–Files, για τους Ιπταμένους Δίσκους και τους εξωγήινους Ξένους (Aliens).
Ο ιδρυτής και διευθυντής του NICAP (της πρώτης UFOλογικής οργάνωσης), ήταν ο Συνταγματάρχης Ντόναλντ Κίχοου, ο πρώτος UFOλόγος. Ήταν ο συγγραφέας του πρώτου βιβλίου για τα UFO στη σύγχρονη εποχή: Το βιβλίο Flying Saucers Are Real (Οι Ιπτάμενοι Δίσκοι Είναι Αληθινοί) του Αμερικανού Συνταγματάρχη των Πεζοναυτών (πιλότου, και μάνατζερ του πρωτοπόρου CharlesLindbergh) και πρωτοπόρου UFOλόγου Donald Keyhoe, ήταν το πρώτο βιβλίο που εκδόθηκε για ταUFOs στην αγγλική γλώσσα, το 1949, (και κυκλοφόρησε μόλις τρεις εβδομάδες πριν από το εξαιρετικό βιβλίο του φημισμένου Βρετανού φιλόσοφου Gerald Heard –ιστορικού, επιστημονικού συγγραφέα, καθηγητή του Cambridge– Is Another World Watching? The Riddle of the FlyingSaucers (Μάς Παρακολουθεί Ένας Άλλος Κόσμος; Ο Γρίφος των Ιπτάμενων Δίσκων).
Αυτό το βιβλίο του Συνταγματάρχη Keyhoe (και το ίδιο ισχύει και για τα άλλα επόμενα βιβλία του) περιείχε έναν πρόλογο από τον επικεφαλής της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, καθώς και την ανακοίνωση ότι δόθηκαν αποκλειστικά στον συγγραφέα όλα τα στοιχεία που ζήτησε από τα απόρρητα αρχεία της Πολεμικής Αεροπορίας για τους Ιπτάμενους Δίσκους. Ο Keyhoe, δηλαδή, είχεclearance και πρόσβαση στα πρώτα X–Files της Αμερικανικής Αεροπορίας, από τα οποία έκανε τις έρευνές του και παρουσίασε τα βιβλία του, τα πρώτα για τους Ιπταμένους Δίσκους.



Λίγο καιρό μετά την πρώτη πολυσυζητημένη θέαση Ιπταμένων Δίσκων από τον πιλότο KennethArnold (που ήταν και ο «νονός» των «Flying Saucers») και από το περιβόητο περιστατικό στοRoswell: Στις 20 Δεκεμβρίου του 1947 δόθηκε η διαταγή να ξεκινήσει το πρώτο Αμερικανικό επίσημοUFO Project έρευνας, το Project Sign, στη στρατιωτική βάση Wright Field (που αργότερα μετονομάστηκε σε Wright Patterson Air Force Base) στο Dayton του Ohio, από την αμερικανική πολεμική αεροπορία. Λίγο αργότερα, στη στρατιωτική βάση του Roswell, ξεκίνησε το ProjectGrudge, το 1948, επίσης από την αμερικανική πολεμική αεροπορία. Αργότερα, το Project Aurora,και άλλα. Αλλά και το φημισμένο Project Blue Book (την καταγραφή και διαχείριση των θεάσεωνUFO και των μαρτυριών από πολίτες) της Αμερικανικής Αεροπορίας σε συνεργασία με πανεπιστήμια, που επίσημα είχε διάρκεια μέχρι το 1969…


Όλα αυτά τα Projects, και ίσως κι άλλα πιο μυστικά από αυτά, συγκεντρωτικά δημιούργησαν τα πρώτα μεταπολεμικά αληθινά X–Files. Τα οποία συνεχίζονται και είναι άκρως απόρρητα και μη-προσβάσιμα μέχρι σήμερα, παρ’ όλες τις προσπάθειες που έχουν γίνει για να απελευθερωθούν στο κοινό (αποτυχημένες προσπάθειες ακόμη και από Προέδρους των Η.Π.Α., όπως π.χ ο Jimmy Carterκαι ο Bill Clinton).
Η μοναδική και περιορισμένη απελευθέρωση απόρρητων αρχείων στις Η.Π.Α. για τα UFO και τις εξωγήινες επαφές, έχει γίνει στο παρελθόν με εξαναγκαστικό δικαστικό τρόπο. Η UFOλογική οργάνωση Ground Saucer Watch και ο περιβόητος Νεοϋορκέζος μεγαλοδικηγόρος Peter Gersten(με γνωστές UFOλογικές ανησυχίες), πήγανε τη C.I.A. στα δικαστήρια και κέρδισαν τη δίκη (στα πλαίσια του γνωστού νόμου Freedom for Information Act), προσπαθώντας να απελευθερωθούν όλα τα άκρως απόρρητα αρχεία για τα UFO που είχε στην κατοχή της η C.I.A.. Το θετικό δικαστικό αποτέλεσμα ήταν να αναγκαστεί η μεγάλη υπηρεσία πληροφοριών να απελευθερώσει –δυστυχώς μόνο– εννιακόσιες σελίδες μυστικών απόρρητων εγγράφων για τα UFO, ως μερική άρση του απορρήτου επί εθνικής ασφάλειας, αρνούμενη να απελευθερώσει περισσότερα. Αλλά η δικαστική υπόθεση αυτή έδειξε πανηγυρικά και πέρα από κάθε αμφιβολία ότι η C.I.A., που αρνιόταν οποιαδήποτε ανάμιξη με το ζήτημα των UFO, τελικά τα ερευνεί επί πολλά χρόνια και διαθέτει ειδικάX–Files για το μεγάλο αυτό μυστηριώδες ζήτημα. Ήταν η πρώτη και μόνη φορά που αναγκάστηκε μία Αμερικανική υπηρεσία πληροφοριών να απελευθερώσει στο κοινό διαβαθμισμένα απόρρητα έγγραφα για τα UFO. (Αργότερα, δικάστηκε με τον ίδιο τρόπο και η NSA, με αρνητικό αποτέλεσμα διότι αρνήθηκε να απελευθερώσει τα σχετικά αρχεία της επικαλούμενη απόρρητο εθνικής ασφάλειας. Αλλά, παραδέχθηκε έτσι ότι έχει τα δικά της επίσης αληθινά X–Files).


Σχετικά πρόσφατα, το Βρετανικό Υπουργείο Άμυνας και η Γαλλική Κυβέρνηση, απελευθέρωσαν σχεδόν ταυτόχρονα αρκετά από τα απόρρητα αρχεία τους για τα UFOs, (κάτι που πεισματικά αρνούνται ακόμη να κάνουν οι Η.Π.Α. παρά τις μεγάλες εσωτερικές και διεθνείς πιέσεις), φανερώνοντας έτσι ότι ασχολούνταν με απόρρητη μυστικότητα διερευνητικά με το ζήτημα επισταμένα επί δεκαετίες, κατέχοντας τα δικά τους αληθινά X–Files.
Στη Γαλλία, μάλιστα, υπήρχε και υπάρχει μία επίσημη αυθεντική ομάδα που διερευνεί τα αληθινά X–Files των Γαλλικών Υπηρεσιών, η G.E.P.A.N. (Groupe d‘Ιtudes des Phenomenes Aιrospatiaux Non–identifies – Study Group for Unidentified Aerospace Phenomena – Ομάδα Μελέτης για τα Νέα Αγνώστου Ταυτότητος Εναέρια και Διαστημικά Φαινόμενα), και είναι η οργάνωση ερευνών UFO που ίδρυσε η κυβέρνηση της Γαλλίας.
Είναι τμήμα του CNES (Centre National d’Itudes Spatiales – Εθνικό Κέντρο Διαστημικών Μελετών), δηλαδή της Γαλλικής Διαστημικής Υπηρεσίας, από την οποία ενισχύθηκε κυρίως κατά την ίδρυσή της και η γνωστή μας ESA (European Space Agency – Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία). Hκυβερνητική οργάνωση ερευνών G.E.P.A.N. (με αρχικό επικεφαλής τον Dr. Claude Poher, που πρώτος έκανε στατιστική ανάλυση των αρχείων που περιέχουν πολλές χιλιάδες αναφορές περιστατικών παγκοσμίως) παρακολουθείται στενά από αστρονόμους, φυσικούς, νομικούς, ερευνητές, και αξιωματούχους του στρατού και της κυβέρνησης, και στη δραστηριότητά της οφείλεται η σχετικά πρόσφατη μερική απελευθέρωση των γαλλικών αρχείων για τα UFO…
Με το G.E.P.A.N. συνεργαζόταν στενά και ο Γάλλος αστρονόμος, μαθηματικός και επιστήμονας της πληροφορικής, Δρ Ζακ Βαλλέ (ο σκηνοθέτης Φρανσουά Τρυφώ υποδύεται το ρόλο του Ζακ Βαλλέ στη βασισμένη σε κάποια αληθινά γεγονότα ταινία Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου του Στήβεν Σπίλμπεργκ) που είναι ένας από τους πρώτους μεγάλους και σοβαρότατους UFOλόγους (από το 1958 μέχρι σήμερα), ξεκίνησε ουσιαστικά τη διάσημη καριέρα του όταν –μεταναστεύοντας στις Η.Π.Α. αηδιασμένος από το γαλλικό αστρονομικό κατεστημένο που προσπαθούσε να τον αποθαρρύνει στις έρευνές του (καταστρέφοντας καταγραφές παρατηρήσεων αστρονόμων τωνUFO)– προσελήφθη από τον θρυλικό Δρ Άλλεν Τζ. Χάινεκ ως βοηθός του (ο Χάινεκ ήταν τότε επικεφαλής του περιβόητου ερευνητικού Project Blue-Book της αμερικανικής αεροπορίας, και ο Δρ Βαλλέ έγινε τελικά ο βοηθός του και στενότερος συνεργάτης του εκείνη την εποχή). Ξέρετε πως; Όταν έστειλε στην αμερικανικές υπηρεσίες και στον Χάινεκ τα συμπεράσματά του για την ενδιαφέρουσα παράξενη ανακάλυψη που είχε κάνει, ότι υπήρχε μία προφανής σχέση μεταξύ της συχνότητας των εμφανίσεων UFO και της εκάστοτε απόστασης του πλανήτη Άρη, ο οποίος προσεγγίζει τη Γη κάθε 26 μήνες… Αμέσως τότε τον κάλεσαν στις Η.Π.Α. και ανέλαβε θέση δίπλα στον Χάινεκ, όπου και τελικά στην Καλιφόρνια ζει μέχρι σήμερα.
Αυτό είναι ένα καλό δειγματοληπτικό παράδειγμα ότι οι μεγάλες κυβερνήσεις ερευνούν τέτοια παράξενα πράγματα επίσημα, χρησιμοποιώντας κρατικά κονδύλια, υπηρεσίες και ειδικευμένο προσωπικό από όλον τον κόσμο.



Κατά τις δεκαετίες του 1960 και 1970 στις Η.Π.Α. και σε άλλες χώρες, επιστήμονες ερευνητές που για ευνόητους λόγους ήθελαν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους και τη μυστικότητα στη συμμετοχή τους, υπό την καθοδήγηση του Δρ. Άλλεν Χάινεκ και του Δρ. Ζακ Βαλλέ, δημιούργησαν μία θρυλική underground ομάδα έρευνας UFO και εξωγήινων, των αληθινών X–Files. Η θρυλική χαμηλού προφίλ underground ομάδα έρευνας UFO και εξωγήινων, που αποτελούνταν από άγνωστο αριθμό επιστημόνων (με, κατά κύριο λόγο, μάλλον άγνωστο έργο), έμεινε γνωστή με το συνθηματικό όνομα The Invisible College(Το Αόρατο Κολέγιο)… Το ίδιο το έργο της αποτελεί άγνωστα μυστικά X–Files μέχρι σήμερα…



Στη Μεγάλη Βρετανία, ήδη από το 1979, ο Λόρδος Sir Brinsley Le Poer Trench (Earl of Clancarty), ένας από τους μεγαλύτερους UFOλόγους και ένας από τους πατέρες της σύγχρονης UFOλογίας (ο οποίος τελικά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα UFO προέρχονται από το εσωτερικό της Γης και έγινε θερμός υποστηρικτής της θεωρίας της Κούφιας Γης, βλέπε και το βιβλίο του The Secret of the Ages: UFOs From Inside the Earth, 1974), μέλος της βρετανικής Βουλής των Λόρδων, κατέθεσε επερώτηση στη Βουλή των Λόρδων για τα UFO, και την πρόταση να οργανωθεί ένα άμεσο και επίσημο κυβερνητικό πρόγραμμα για τη μελέτη των UFO και την έρευνα για το ζήτημα της δράσης των «Ξένων» (Aliens). Η επερώτηση έγινε αποδεκτή, και η Βουλή των Λόρδων συνεδρίασε επί επτά ώρες για το θέμα, με αποτέλεσμα ένα debate μεταξύ των μελών της. Αυτή η θρυλική σύσκεψη της Βουλής των Λόρδων δεν είναι πολύ γνωστή στο ευρύ κοινό (και τα λεπτομερή πρακτικά της αποτελούν από μόνα τους X–Files). Στη σύσκεψη αυτή, μεταξύ πολλών άλλων ομιλιών των Λόρδων, ενδεικτικά και χαρακτηριστικά αναφέρω ότι ο Lord Rankeillour δήλωσε:
«Υποψιάζομαι ότι η Βρετανική Κυβέρνηση έχει όντως ήδη ένα ειδικό Τμήμα που μελετά τις θεάσεις UFO και τους Ξένους, ό,τι και αν είναι αυτοί, αλλιώς γιατί να μπαίνουν οι κυβερνητικοί σε όλο αυτόν τον κόπο να διαψεύδουν δημοσίως τις αναφορές θεάσεων αν δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον γι’ αυτές; Επιπλέον, πέρα από το ότι η Κυβέρνηση δεν έχει αποδεχθεί επίσημα την ύπαρξη των UFO, αυτές οι μηχανές είναι προφανώς επικίνδυνες. Εκπέμπουν εκτυφλωτικό φως, εκτοξεύουν ακτίνες που συχνά ακινητοποιούν τους ανθρώπους, βάζουν φωτιές στα δάση, καταστρέφουν τις σοδειές μας, και προκαλούν τρόμο στα ζώα μας, απαγάγουν ανθρώπους, έχουν δημιουργήσει πολύ μεγάλο αληθινό μυστήριο, για το οποίο είμαι βέβαιος ότι γίνεται συγκαλυμμένα πολύ μεγάλη έρευνα …»

Αποτελούν αληθινά X–Files, τα πρακτικά (πού βρίσκονται;) του πενθήμερου μεγάλου επίσημου συνεδρίου που οργάνωσε το 1992 το φημισμένο Μ.Ι.Τ. (Massachusets Institute of Technology, ένα από το πιο έγκυρα και τιμημένα επιστημονικά ιδρύματα της Αμερικής), με θέμα τις απαγωγές από εξωγήινους, και προεδρεύοντα του συνεδρίου τον περιβόητο πρωτοπόρο UFOλόγο καθηγητή του Χάρβαρντ, Δρ. Τζων Μακ, με τη συμμετοχή πολλών επιστημόνων, γνωστών δημοσιογράφων, και πολλών θυμάτων απαγωγής και επαφικών…
Το 1991, ο δημοσκοπικός οργανισμός Roperρώτησε σχεδόν έξι χιλιάδες ενήλικες για να εξακριβώσει πόσοι πίστευαν ότι είχαν ενδεχομένως απαχθεί από εξωγήινους. Οι ερευνητές Bud Hopkins και David Jacobs(υπεύθυνοι, μαζί με τον Dr John Mack, για την δημιουργία του μεγάλου ζητήματος των εξωγήινων απαγωγών) επινόησαν έντεκα ερωτήσεις για να απαντήσουν οι ελεγχόμενοι. Το αποτέλεσμα έδειξε ότι 119 άτομα ήταν πιθανοί απαχθέντες, (το 2% των ερωτηθέντων). Όμως, στατιστικά, η παρέκταση της αναλογίας αυτής στον αμερικανικό πληθυσμό, μεταφράζεται σε περίπου πέντε εκατομμύρια! Αυτό φαντάζει εξωφρενικό. Αλλά αμέτρητες μαρτυρίες από απαχθέντεςπου ανακρίθηκαν από ειδικούς υπό την επήρεια της ύπνωσης οδηγούν στο εξίσου εξωφρενικό συμπέρασμα πως υπάρχουν οκτώ με δέκα εκατομμύρια «αλλαξοπαίδια» στη Γη, αποτέλεσμα εξωγήινων γενετικών πειραμάτων!


Τα μεγαλύτερα σε όγκο ιδιωτικά αληθινά X–Files, κατά τη γνώμη μου και την εποπτεία μου, στην Αμερική τα έχει δημιουργήσει με τα πολυετή αρχεία του ο μεγάλος UFOλόγος ΣυνταγματάρχηςWendelle C. Stevens, ο οποίος απεβίωσε πρόσφατα, αφήνοντας πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό (R.I.P.).

Η άλλη περίπτωση, στη Βρετανία, μεγάλου όγκου ιδιωτικών αληθινών X–Files, (εκτός ίσως από τονTimothy Good), κατά τη γνώμη μου, είναι ο ερευνητής Tony Dodd, πρώην αξιωματικός της Αγγλικής Αστυνομίας. Μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων του, είναι ο Διευθυντής του Directory ofInvestigative Services for Quest International (μίας από τις μεγαλύτερες UFOλογικές οργανώσεις), που εκδίδει και το γνωστό περιοδικό μεγάλης επιρροής, UFO Magazine… Ο Dodd είναι αληθινά πολύ παράξενη original περίπτωση περιπετειώδους ερευνητή, όσο και αινιγματικού…
Αλλά…Στη σύγχρονη μεταμοντέρνα εποχή, μέσα στην τεράστια Νεομυθολογία που έχει δημιουργηθεί από τα αληθινά X–Files, (και όχι απλά για τα αληθινά X–Files, αλλά από αυτά), αρχής γενομένης από τα μέσα ή τέλη της δεκαετίας του 1980, ο ερευνητής που κυριολεκτικά είναι ο ίδιος η προσωποποίηση των Underground X–Files, είναι ο John Lear.
Πρόκειται για τον «μυστικό» καθοδηγητή της original περιπετειώδους παρέας των εκκεντρικώνUFOλόγων που λειτούργησαν και λειτουργούν στην Καλιφόρνια, στη Νεβάδα και στην Αριζόνα, (ενώ μια άλλη ανάλογη συνεκτική ομάδα –και σε στενή επαφή με την άλλη– λειτούργησε και λειτουργεί στη Νέα Υόρκη). Πρόκειται για άτομα που συνδέονται μεταξύ τους, τα οποία έχουν δημιουργήσει σχεδόν τα πάντα σε αυτήν την μυστηριώδη Νεομυθολογία περί εξωγήινων, συνομωσιών, απαγωγών, μυστικών πειραμάτων, μυστικών προγραμμάτων και κυβερνητικών και στρατιωτικών συγκαλύψεων, μυστικών συνεργασιών και μυστικών βάσεων. 

Ουσιαστικά, αρχικά με επικεφαλής τον John Lear, η «X–Files» original αυτή παρέα είναι οι περιβόητοι : Bob Lazar, Bill Cooper, Val Valerian, Commander–X, Alex Collier, Paul Bennewitz, BillMoore, Dr David Adair, Edgar Fouche, Dr Roger Leir, Linda Howe, Lou Baldin, και μερικοί άλλοι, (και θα πρόσθετα μάλλον και τον Jordan Maxwell). (Από αυτούς έχει «επηρεαστεί» σημαντικά και οDavid Icke, αλλά και ο Alex Jones). (Ενώ η συνδεόμενη αντίστοιχη παρέα ερευνητών στη Νέα Υόρκη ήταν κυρίως οι: Bud Hopkins, Whitley Strieber, Dr John Mack, David Jacobs, κ.ά., που κυρίως εισήγαγαν το ζήτημα των εξωγήινων απαγωγών).
Αυτό το ερευνητικό κύκλωμα της Καλιφόρνια και της Νεβάδα κλπ, υπό τον John Lear, είναι που πρώτο έκανε ευρύτερα γνωστά και προώθησε με ζήλο τα «X–Files» θέματα: Area-51, Majestic-12,Alien New World Order, «Γκρίζοι», «Δρακονιανοί», O.H. KRLL, Ε.Β.Ε.’s, Roswell, μυστική συνεργασία των εξωγήινων με την αμερικανική κυβέρνηση, μυστικές βάσεις, μυστική στρατιωτική έρευνα για την εξωγήινη τεχνολογία και κατοχή εξωγήινων ιπταμένων δίσκων, μυστικές υπηρεσίες που δρουν για να καλύπτουν τα πάντα ή να κάνουν παραπληροφόρηση, κλπ, κλπ.
Ο John Lear, είναι μια πάρα πολύ σημαντική και κομβική φιγούρα για την γραμμική ιστορική κατανόηση του όλου σκηνικού της Νεομυθολογίας που έχει δημιουργηθεί σε σχέση με τις εξωγήινες συνωμοσίες και τη νέα εξωγηινο-κεντρική συνωμοσιολογία, αφού βρίσκεται πίσω από όλες σχεδόν τις κινήσεις που την έχουν δημιουργήσει, ή σχετίζεται με αυτές.

Ο εκπληκτικός κύριος John Lear είναι ο γιος του μηχανικού και αεροναυπηγού William P. Lear, σχεδιαστή και εφευρέτη του φημισμένου executive αεροσκάφους Lear Jet, του 8-track stereo, πολλών προωθημένων συστημάτων εναερίου ελέγχου, ιδρυτή της εταιρείας Lear SieglerCorporation, και, φυσικά, εκατομμυριούχου.
Ο ίδιος ο John Lear ήταν κυβερνήτης αεροσκαφών μεγάλης αεροπορικής εταιρίας, έχει πετάξει με 160 διαφορετικούς τύπους αεροσκαφών σε 50 διαφορετικές χώρες, και είναι διακεκριμένος πιλότος με πολλά ρεκόρ ταχύτητας και με εντυπωσιακά πολλά διαπιστευτήρια. Γενικά, είναι ένας πολύ περιπετειώδης τύπος. Έχει πιλοτάρει παγκοσμίως σε απόρρητες αποστολές της C.I.A. και άλλων κυβερνητικών υπηρεσιών, έχοντας διατελέσει ειδικός υπάλληλος της C.I.A. (και ίσως είναι ακόμη και σήμερα κατά καιρούς συνεργάτης της –δεν νομίζω ότι μπορείς να παραιτηθείς από αυτές τις σχέσεις έτσι εύκολα). Επίσης, υπήρξε υποψήφιος κυβερνήτης της πολιτείας της Νεβάδα. Ο ίδιος έχει διηγηθεί ότι άρχισε να ενδιαφέρεται στενά για τα UFO, μερικούς μήνες αφότου συνομίλησε με μέλη του προσωπικού της αμερικανικής αεροπορίας που ήταν αυτόπτες μάρτυρες σε μια προσγείωσηUFO στην αεροπορική βάση Bentwaters (στην Αγγλία, κοντά στο Λονδίνο), και είδαν τρεις μικρόσωμους «Ξένους» να αποβιβάζονται από αυτό… Τελικά, αποσύρθηκε από τις επαγγελματικές του ασχολίες και αφοσιώθηκε στην UFOλογία, στην έρευνα, στις περιηγήσεις σε όλη την Αμερική, και στη συγγραφή κειμένων και τις επαφές με ενδιαφέροντες ανθρώπους και κυκλώματα…

John Lear

Ο John Lear είναι βασικά αυτός που προώθησε στους χώρους αυτούς τις αποκαλύψεις ότι η αμερικανική κυβέρνηση ή κάποια κλιμάκια της, σε συνεργασία με την αεροπορία και τις μυστικές υπηρεσίες, έχει αποκαταστήσει στενές επαφές με τους εξωγήινους που ονομάζουμε «Γκρίζους» και τους συμμάχους τους, και ότι συνεργάζονται μυστικά για την κατάκτηση του κόσμου, ότι οι εξωγήινοι τους δίνουν νέες τεχνολογίες και τεχνογνωσία και επιστημονικά μυστικά με αντάλλαγμα την άδεια να κυκλοφορούν ελεύθερα στον πλανήτη, να κάνουν απαγωγές ανθρώπων και γενετικά πειράματα και εμφυτεύματα, ακόμη και να τρώνε ανθρώπους ή να κατακρεουργούν κοπάδια ζώων. Γι’ αυτό δεν τους ελέγχει κανείς και δρουν ανενόχλητοι και όλοι συγκαλύπτουν την όλη κατάσταση. Επίσης, ότι έχουν κοινές μυστικές υπόγειες βάσεις, στις οποίες γίνονται οι συνδιαλλαγές αυτές και διάφορα παράξενα πειράματα και άλλα ακατονόμαστα πράγματα. Οι κεντρικές απ’ αυτές τις τιτάνιες υπόγειες βάσεις συνεργασίας είναι οι στρατιωτικές βάσεις στην Area-51 (Dreamland) της Νεβάδα, στο Νιού Μέξικο και αλλού, η Dulce, η Wright–Patterson, η Kirtland, η Holloman, κ.ά. Επίσης, ότι ουσιαστικά οι εξωγήινοι εξαπατούν την αμερικανική κυβέρνηση για να επιτεύξουν τους δικούς τους σκοπούς, ότι υπάρχουν διαφορετικές φράξιες ανάμεσά τους, ότι πίσω από τις συμφωνίες υπάρχουν μυστικές αδελφότητες που καθοδηγούν τις συνδιαλλαγές για άλλους σκοπούς, κλπ.

Όλα αυτά δεν είναι μία σκόρπια Νεομυθολογία, δηλαδή μία σύνθεση στοιχείων που συγκεντρώθηκαν καθοδόν από τις φήμες ή τις έρευνες σε ένα σώμα, όπως πιστεύουν πολλοί ενδιαφερόμενοι για όλα αυτά, αλλά ένα συγκεκριμένο κομβικό πακέτο αποκαλύψεων που εμφάνισε ο John Lear και οι κατά καιρούς συνεργάτες του, είναι δηλαδή τα αληθινά Underground X–Files…

Ας ρίξουμε λίγο μια ματιά στο θέμα της Area-51, ένα από τα αληθινά Underground Χ-Files, που δημοσιοποίησε και διέδωσε πρώτος ο John Lear :
Ως γνωστόν πλέον, πρόκειται για μία μεγάλη βάση της αμερικανικής αεροπορίας στη μεγάλη έρημο της Νεβάδα (Nellis Air Force Base, στο Groom Lake) σχετικά κοντά στο Λας Βέγκας, σε απόσταση αρκετών ωρών από το Λος Άντζελες. Η πρόσβαση στην ευρύτερη περιοχή απαγορεύεται αυστηρά (από παλιά, και μέχρι σήμερα), και είναι γνωστό ότι εκεί διεξάγονται διάφορα απόρρητα προγράμματα της αεροπορίας.

Ο John Lear άρχισε να βγάζει στη φόρα διάφορες πληροφορίες για παράξενες μυστικές δραστηριότητες εκεί (στην αρχή στο ParaNet BBS), ερευνητές άρχισαν να πηγαίνουν εκεί και να κινηματογραφούν UFO, ώσπου απεκάλυψε ότι ένας πληροφοριοδότης του που κωδικά ονόμαζεDennis, τού αποκάλυψε ότι στη βάση φιλοξενούνται στο υπόστεγο 18 (Hangar 18) τρεις εξωγήινοι ιπτάμενοι δίσκοι, κι ο Dennis ως εξειδικευμένος μηχανικός καλέστηκε για να συμμετέχει σε μια προσπάθεια για reverse engineering (για να δουν πως λειτουργούν τα σκάφη και να αντιγράψουν το μηχανικό τους σύστημα). Στη βάση υπήρχαν και ζωντανοί εξωγήινοι αιχμάλωτοι.
Τελικά, αποκαλύφθηκε ότι ο πληροφοριοδότης Dennis και συνεργάτης του Lear ήταν ο περιβόητος πλέον Bob Lazar, που κατέληξε να γίνει πολύ γνωστός από τότε (και συνέχισε τις αποκαλύψεις επώνυμα). Οι έρευνες του Lear και οι αποκαλύψεις του σταδιακά άρχισαν να σχηματίζουν την αληθινή εικόνα, ότι κάτω από την τεράστια βάση υπήρχε μία ολόκληρη υπόγεια πολιτεία (οι φήμες λένε ότι έχει το μέγεθος του Μανχάταν!) στην οποία ζούσαν εκατοντάδες εξωγήινοι μαζί με εξειδικευμένο προσωπικό (και έχει τον κωδικό Dreamland), και στην οποία δραστηριοποιούταν η συνεργασία εξωγήινων και αμερικανικών υπηρεσιών. Και όλα τα άλλα που λίγο-πολύ είναι γνωστά…



Πρέπει να προσθέσω ότι –πέρα από όλα αυτά– η Area-51 ήταν (και ακόμη είναι, τελικά) ένα πολύ απόρρητο μέρος, υψηλά απαγορευμένης πρόσβασης και προσέγγισης. Ας καταθέσω κάποια πράγματα που μάλλον δεν είναι ευρύτερα γνωστά:
Με το National Security Act τον Σεπτέμβριο του 1947, ο πρόεδρος Χάρυ Τρούμαν ίδρυσε το Central Intelligence Agency (C.I.A.) και το National Security Council (N.S.C.). Μέχρι τότε οι μυστικές αυτές υπηρεσίες πληροφοριών απαντούσαν μονάχα στον πρόεδρο των Η.Π.Α. και η δράση τους ήταν σχετικά ανοιχτή, αλλά το 1949 όλες οι δραστηριότητές της CIA έγιναν άκρως απόρρητες, το ίδιο και τα χρήματα που παίρνει από την κυβέρνηση (κανείς δεν ξέρει πόσα και γιατί), για τον μυστικό λόγο του ότι η κυβέρνηση των Η.Π.Α. πρέπει να μπορεί να αρνηθεί οποιαδήποτε ευθύνη για οποιαδήποτε δράση της CIA αν αυτή αποκαλυφθεί.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία, για να μην είναι παντοδύναμη η CIA, της απαγορεύουν οποιαδήποτε δράση μέσα στην Αμερική αυστηρά (χμ…), αλλά της επιτρέπεται οποιαδήποτε δράση στο εξωτερικό. Της δίνεται όμως μία ολόκληρη περιοχή στην οποία μπορεί να κάνει ό,τι θέλει: η Area-51 (Groom Lake Base, Nellis)!! Όπου εδρεύουν κλιμάκια της αεροπορίας που υπάγονται στη CIA, και για την περιοχή δεν έχει δικαίωμα ούτε ο Πρόεδρος των Η.Π.Α. να γνωρίζει τίποτε, (είναι «Above ΤopSecret)! Στην ουσία δεν είναι βάση της αεροπορίας αλλά της CIA. Κάποιοι λένε, ότι έχει τον αριθμό 51, γιατί ουσιαστικά είναι η 51η πολιτεία –μυστική– της Αμερικής… Για παράδειγμα, απ’ όσα ξέρουμε, στην Area-51 κατασκευάστηκε και πέταξε για πρώτη φορά εκεί το κατασκοπευτικό αεροσκάφος U2, για το οποίο μέχρι το 1982 η κυβέρνηση αρνούνταν κατηγορηματικά την ύπαρξή του. Επίσης εκεί κατασκευάστηκε το Α-12 Oxcart, το πρωτότυπο του σημερινού «αόρατου» StealthFighter…

Όλα αυτά για την Area-51, συνδέθηκαν αμέσως με τις αποκαλύψεις του φυσικού και ηλεκτρονικού Dr Paul Bennewitz, ενός παθιασμένου UFOλόγου που δεν είναι άλλος από αυτόν που πρώτος αποκάλυψε τον ανάλογο ρόλο της ανάλογης τεράστιας υπόγειας βάσης του Dulce, στο New Mexico, (με την οποία ο ίδιος συνεργαζόταν επαγγελματικά), και αργότερα την επιπλέον πληροφορία ότι οι εξωγήινοι τρώνε ανθρώπους, τους απαγάγουν και τους πηγαίνουν εκεί για επεξεργασία και βρώση ή πειράματα. (Το ζήτημα φαίνεται ότι ξεκίνησε από μία γυναίκα που έπεσε θύμα απαγωγής, τα είδε όλα αυτά, και τα αποκάλυψε στον Bennewitz). Ο John Lear προσέγγισε τονBennewitz, και αντάλλαξαν πληροφορίες, διαμορφώνοντας με περισσότερες λεπτομέρειες το σενάριο. Στην ιστορία εμπλάκηκαν και υπηρεσίες της Αεροπορίας, προσπαθώντας να παραπλανήσουν τον Bennewitz. Όλα αυτά και πολλά άλλα, ρύθμισαν τη συνείδηση αμέτρητων ενδιαφερόμενων, και τα ενστερνίστηκαν αμέτρητοι ερασιτέχνες UFOλόγοι ανά τον κόσμο… (Ανάμεσά τους ο Alex Collier, που πρέπει να είναι αυτός που πρώτος εισήγαγε το θέμα των «καλών» Ανδρομέδιων, που παρακολουθούν την όλη κατάσταση με τους «κακούς» εξωγήινους από τον Zeta Reticuli και τον Βοώτη στη Γη, και ετοιμάζονται να επέμβουν δυναμικά).

Ο John Lear ήταν αυτός που ενίσχυσε, συνεργάστηκε στενά και παρουσίασε τον Bill Cooper, αλλά αργότερα συγκρούστηκαν μεταξύ τους (ο Lear διαφωνούσε με τις τακτικές του –που όντως τελικά οδήγησαν στη δολοφονία του από κυβερνητικούς…)

Η Linda Howe, μία πολύ δραστήρια UFOλόγος και τηλεοπτική παραγωγός, στενή συνεργάτης και φίλη του John Lear, ήταν η αυτή που ανακάλυψε και προώθησε το ζήτημα των «Cattle Mutilations» (των ακρωτηριασμών ζώων), συνδέοντάς το με το φαινόμενο των UFO, και τελικά με την όλη Νεομυθολογία. Υποτίθεται ότι οι εξωγήινοι ακρωτηριάζουν τα ζώα με την άδεια της κυβέρνησης, για λόγους που η Νεομυθολογία έχει αφιερωθεί να τους αναλύσει. (Αληθινά, οι παράξενοι ακρωτηριασμοί συμβαίνουν συνεχώς, και έχουν φτάσει στις πολλές δεκάδες χιλιάδες καταγραμμένες περιπτώσεις, ενώ σχεδόν πάντα συνοδεύουν τις θεάσεις UFO και τις εμφανίσεις τωνΞένων στην εκάστοτε περιοχή).

Ο Val Valerian είναι ο UFOλόγος που εισήγαγε στο αμερικανικό και έπειτα στο διεθνές undergroundταμπλώ τους «Δρακονιανούς». Ο V Valerian, μια δυναμικά μυθοποιημένη φιγούρα του σύγχρονου εκκεντρικού αμερικανικού underground (πολλοί λένε ότι είναι και ο άνθρωπος πίσω από τη θρυλική υπογραφή «Commander–X», και μάλλον αυτός είναι), ευθύνεται για μεγάλο μέρος της Νεομυθολογίας. (Η κυβέρνηση των Η.Π.Α. και της Αγγλίας, έχει ένα «συμβόλαιο» με μια μη-ανθρώπινη ράτσα, ακόμη από το 1933. Η ράτσα αυτή δεν είναι ανθρώπινη με τα χαρακτηριστικά που ξέρουμε, αλλά υποτίθεται ότι έχει την καταγωγή της στην Γη αρκετές χιλιάδες χρόνια πριν. Τους ονομάζουν «Δρακονιανούς», από τον αστερισμό του Δράκοντα, είναι νεο-σαυρικής φύσεως, ερπετόμορφοι, χρώματος γκρίζου και πράσινου. Οι γνωστοί μας «Γκρίζοι» είναι άφυλλα βιολογικά ρομπότς δικής τους γενετικής κατασκευής. Κλιμάκια του στρατού από το ‘60 ξεκίνησαν μιά συνεργασία με αυτά τα όντα μέσω διαφόρων συμφωνιών, αλλά αργότερα έμαθαν ότι ήταν απίστευτα σατανικά από τη φύση τους και απλώς χρησιμοποιούσαν τις συμφωνίες για να κερδίσουν χρόνο, καθώς εγκαθιδρύουν συγκεκριμένους ελέγχους πάνω στην ανθρώπινη φυλή, με τελικό τους στόχο την απόλυτη κυριαρχία στον πλανήτη).

Val Valerian –όπως αποκαλύφθηκε τελικά– είναι το ψευδώνυμο του Captain John Grace, ενός πιλότου της CIA (συναδέλφου του John Lear, ο οποίος γράφει αντίστοιχα βιβλία και με τα τρία ονόματά του, Valerian, Grace, Commander–X), και ειδικού πράκτορα του Counter Intelligence Division of Air Intelligence of the United States Air Force, ο οποίος αποσύρθηκε και τελικά αφοσιώθηκε επίσης στην έρευνα και στην UFOλογία «έπειτα από πολύ παράξενες εμπειρίες που του άλλαξαν τη ζωή». Ο Captain John Grace, υπογράφοντας με το αληθινό του όνομα, έχει συν-γράψει μαζί με τον John Lear μία σειρά θρυλικών βιβλίων που ξεκίνησε με το –περιβόητο στουςunderground κύκλους– βιβλίο τους The Matrix (και ακολούθησαν τα Matrix 2, Matrix 3, κλπ), και φυσικά η έννοια «Matrix» είναι επίσης δική τους (και έχει υιοθετηθεί αργότερα από τους πάντες), ενώ o Lear και ο Grace έχουν πληρωθεί από τους παραγωγούς και τους σεναριογράφους των διάσημων ταινιών Matrix, για να τους παραχωρήσουν τα δικαιώματα εκμετάλλευσης του τίτλου που τα κατείχαν.

Επίσης, ο Lear και ο Grace έχουν στήσει ένα θρυλικό Hoax, γράφοντας τα αινιγματικά κείμενα με την υπογραφή Crill (ή Krill), για τα οποία αργότερα αποκάλυψαν ότι έχουν γραφτεί από έναν αιχμάλωτο εξωγήινο από την αμερικανική αεροπορία, έναν «E.B.E.» («Extraterrestrial BiologicalEntity», Εξωγήινη Βιολογική Οντότητα, οι ίδιοι έχουν εισάγει αυτόν τον όρο, υποστηρίζοντας ότι έτσι αποκαλούνται σε διαβαθμισμένα επίπεδα οι αιχμαλωτισμένοι «Ξένοι»), τον οποίο ονομάζουν O.H. CRLL, και αργότερα παραδόξως αποκάλυψαν ότι οι ίδιοι είχαν επινοήσει αυτόν τον χαρακτήρα και είχαν συγγράψει αυτά τα κείμενα, ως «πείραμα» με τη φύση της ροής της πληροφορίας. 

Λίγο αργότερα, από τούς ίδιους κύκλους, εμφανίστηκε στο προσκήνιο ο –αμφιλεγόμενος πλέον–UFOλόγος Bill Moore, ο οποίος παρουσίασε υποτιθέμενα αυτούσια κλεμμένα έγγραφα της «Majestic-12» (μιλάμε για το πρώτο κλεμμένο συγκλονιστικό X–File του Underground) –από εκεί έμεινε τελικά και η παράφραση του αρχικού MajestyTwelve στο ευρύ κοινό– και επίσημες αναφορές για όλα αυτά, που με τις λεπτομέρειες τους έχουν επηρεάσει καθοριστικά όλες τις συνωμοσιολογίες περί εξωγήινων και των μυστικών ομάδων της Αμερικανικής κυβέρνησης…
O John Lear συνεχίζει μέχρι σήμερα τις έρευνες του, αποτελεί έμπνευση για πολλούς ερευνητές, και χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από όλους τους Underground –και όχι μόνο– ερευνητικούς κύκλους.

Ό,τι κι αν πιστεύετε για όλα αυτά (και πρέπει να τα διερευνήσετε σοβαρά πρώτα για να πιστέψετε σοβαρά κάτι τελικά), όλα αυτά που τελείως εισαγωγικά και ενδεικτικά αναφέρω σε αυτές τις σελίδες, έχουν δημιουργηθεί από τα αληθινά X–Files και έχουν δημιουργήσει τα αληθινά X–Files. Ένα μυστηριώδες δίκτυο από καθρέφτες μέσα σε καθρέφτες. Ένας αληθινός λαβύρινθος μυστηρίων για τους αληθινούς ερευνητές των αληθινών παράξενων υποθέσεων που αποκρύπτονται από την κοινή αντίληψη…

Κι έτσι, η Αλήθεια ήταν και είναι ακόμη εκεί έξω (ή εκεί μέσα)…

© Περιοδικό Strange

strange-egnarts.com

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Μήπως Είσαι Εξωγήινος;

Ποιός μας επιβάλλει την συναινετική πραγματικότητα που ζούμε;

Υπάρχει ένα διήγημα του συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Μπράιαν Άλντις, το οποίο πάντα μου φαινόταν πως είχε κάποια ομοιότητα με την ανθρώπινη ύπαρξη. Λέγεται «Έξω». Έξι άτομα ζουν μαζί σε ένα σπίτι που δεν φαίνεται να βρίσκεται σε καμία συγκεκριμένη τοποθεσία: τέσσερις άντρες και δυο γυναίκες. Κάθε πρωί σηκώνονται και ψάχνουν στην αποθήκη στην οποία εμφανίζονται μυστηριωδώς προμήθειες τροφής. Περνούν την μέρα παίζοντας χαρτιά και διασκεδάζοντας, αλλά δεν βαριούνται ποτέ. Στο τέλος της ημέρας πάνε για ύπνο.

Ποτέ δεν φαίνεται να αναρωτιούνται τι κάνουν εκεί, ή πώς κατέληξαν να βρίσκονται εκεί. Μια νύχτα, ένας ονόματι Χάρλεϋ, νιώθει άσχημα και αναγκάζεται να μείνει ξύπνιος. Βλέπει έναν άλλον να φεύγει από το υπνοδωμάτιό του και να πηγαίνει στην αποθήκη. Όταν ρίχνει μια ματιά στην αποθήκη, ο Χάρλεϋ βλέπει ότι ο απέναντι τοίχος έχει ανοίξει και οδηγεί σε ένα διάδρομο. Νιώθοντας βαθιά ανησυχία, τρέχει να ξυπνήσει κάποιον από τους συντρόφους του. «Κάτι τρέχει. Υπάρχει δίοδος προς τα έξω. Πρέπει να βρούμε τί είμαστε. Είτε είμαστε θύματα ενός φριχτού πειράματος, είτε είμαστε όλοι τέρατα». Όμως καθώς μιλά, ο σύντροφός του φαίνεται να διαλύεται και μετατρέπεται σε ένα τεράστιο έντομο.

Ο Χάρλεϋ καταφέρνει να βρει το δρόμο προς τα έξω. Τον κυριεύει μια επιθυμία να βρει ποιος είναι και τί κάνει εκεί. Νιώθει ότι του έχουν κλέψει τα χρόνια που έχει περάσει στο σπίτι. Βλέπει κτίρια και τρέχει προς το μέρος τους, κι ύστερα ανοίγει μια πόρτα και μπαίνει σε ένα φωτισμένο δωμάτιο. Ένας άντρας που κάθεται πίσω από ένα γραφείο σχολιάζει. «Σου πήρε τέσσερα χρόνια να βγεις από εκεί μέσα». Ύστερα εξηγεί. Η Γη βρίσκεται σε σύγκρουση με μια φυλή εντόμων που ονομάζονται Νινιτιανοί.

Έρχονται στη Γη, σκοτώνουν ανθρώπους και παίρνουν τη θέση τους. Διατηρούν το ανθρώπινο σώμα με μια μορφή αυτο-ύπνωσης. Είναι προγραμματισμένοι να συμπεριφέρονται ακριβώς όπως τα ανθρώπινα όντα. Μια ομάδα πέντε Νινιτιανών έχει αιχμαλωτιστεί και κρατηθεί υπό περιορισμό. Ανάμεσά τους τοποθετήθηκε ένας άνθρωπος, ως παρατηρητής. Και επειδή ο άνθρωπος αυτός κάθεται και δεν κάνει τίποτα, οι Νινιτιανοί δεν κάνουν κι αυτοί τίποτα. Ποτέ δεν ρωτούν πού είναι, ή ποιος φέρνει το φαγητό κάθε μέρα, ή τι υπάρχει έξω από το σπίτι. Οι άντρες ποτέ δεν φλερτάρουν τις γυναίκες. Απλώς αποδέχονται την κατάστασή τους. Ο άνθρωπος που ο Χάρλεϋ είδε να φεύγει μέσω της αποθήκης είναι ο ανθρώπινος παρατηρητής που παίρνει άδεια τη νύχτα. Ο Χάρλεϋ συνειδητοποιεί την επίπτωση όλων αυτών που του είπαν. Αρχίζει να κραυγάζει: «μα δεν είμαι Νινιτιανός…» όταν νιώθει το σώμα του να διαλύεται καθώς μεταμορφώνεται σε έντομο…

Από τότε που πήγαινα ακόμη στο δημοτικό σχολείο, τότε που αρχίσαμε όλοι να συζητούμε για το πού τελειώνει ο χώρος (και οι μεγάλοι δεν μπορούσαν να μας απαντήσουν), πάντα ένιωθα σαν τον Χάρλεϋ. Επιφανειακά ο κόσμος αυτός μοιάζει αρκετά σταράτος. Γεννήθηκα σε μια συγκεκριμένη πόλη, ξέρω ποιοι είναι οι γονείς μου, πήγα σχολείο κι έμαθα ιστορία, ενδιαφέρθηκα για την επιστήμη κι έμαθα για το σύμπαν και για το πώς εξελίχθηκαν τα ανθρώπινα πλάσματα. Όλα έμοιαζαν πολύ φυσιολογικά και σίγουρα, ιδιαίτερα όταν γοητεύτηκα από τον Χ. Τζ. Γουέλς που μου είπε πως η επιστήμη θα έλυνε τελικά όλα τα αινίγματα της ύπαρξης. Όμως την μέρα που συνειδητοποίησα ότι δεν είχα ιδέα πού τελείωνε το σύμπαν, συνειδητοποίησα επίσης ότι δεν είχα ιδέα του ποιος είμαι ή του τι κάνω εδώ.

Όλα φαίνεται πως έχουν μια απάντηση.

Στην πραγματικότητα βρισκόμαστε όλοι στη θέση των Νινιτιανών του Χάρλεϋ, υπνωτισμένοι στην αποδοχή και στην παθητικότητα.

Οι περισσότεροι από τους ανθρώπινους συντρόφους μου ποτέ δεν φαίνεται να νοιάζονται γι τέτοια πράγματα. Έχουν τα προβλήματά τους, αλλά ποτέ δεν φαίνεται να ανησυχούν μήπως η όλη υπόθεση είναι ένας παράλογος γρίφος ή ένα κόλπο. Όσο για μένα, ποτέ δεν παύω να υποπτεύομαι ότι κάποιος με δουλεύει κανονικά. Ένας ξεχασμένος ποιητής ονόματι Ουίλλιαμ Γουάτσον το εξέφρασε αυτό σε ένα ποίημα με τίτλο: Του Κόσμου η Παραξενιά:

«Από κάμαρα σε κάμαρα πλανιέμαι
Κι ο οικοδεσπότης μου άφαντος μονίμως.
Και ποτέ μου δεν αναρωτιέμαι
καλεσμένος ή κρατούμενος αν είμαι»

Σαν παιδί ενδιαφέρθηκα για τον πνευματισμό, και πίστεψα πως η έννοια της ζωής μετά θάνατον είχε περισσότερο νόημα από την πεποίθηση του Σαίξπηρ, πως η μικρή ζωή μας απαλύνεται από τον ύπνο. Όμως έχω ακόμη την εντύπωση πως το βασικό ερώτημα «τί κάνω εδώ πέρα;» δεν έχει απαντηθεί με το να απαντήσουμε ότι «θα επιβιώσω μέχρι το θάνατό μου». Απλώς αντικαθιστά το ερώτημα, «τι κάνω εδώ πέρα;» με το «τι θα έκανα εκεί πέρα;»

Ένα πράγμα μου είναι σαφές: ότι ο λόγος που οι άλλοι άνθρωποι ενδιαφέρονται τόσο λίγο γι αυτά τα εκπληκτικά προβλήματα του παραφυσικού ή για το αν εξωγήινοι από άλλους γαλαξίες ή διαστάσεις επισκέπτονται τον πλανήτη μας, είναι πως, σαν τους ανθρώπους στο διήγημα του Άλντις, φαίνεται να βρίσκονται σε μια παράξενη, παθητική κατάσταση που μοιάζει με την ύπνωση. Έχω αρκετά κοινά με την κατάσταση του νου τους κι έτσι κατανοώ αυτή την προσδοκία για ασφάλεια και την αντίστασή τους στην εισβολή της παραδοξότητας. Πάντως, φαίνεται πώς η αντίδρασή τους ισοδυναμεί με το να χώνει κανείς το κεφάλι του στην άμμο σαν τη στρουθοκάμηλο.

Βιώνω την ίδια αίσθηση παραλογισμού, όταν ακούω έναν κοσμολόγο σαν τον Στήβεν Χώκινγκ να μας λέει ότι το σύμπαν άρχισε με μια μεγάλη έκρηξη πριν δεκαπέντε δισεκατομμύρια χρόνια, και ότι η Φυσική σύντομα θα δημιουργήσει μια «Θεωρία του Παντός» που θα δώσει απάντηση σε κάθε πιθανό ερώτημα σχετικά με το σύμπαν. Αυτό συνεπάγεται ότι ο Θεός είναι μια «μη απαραίτητη υπόθεση». Ύστερα σκέπτομαι τη μέρα που ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι δεν ξέρω πού τελειώνει ο χώρος και συνειδητοποιώ πως ο Χώκινγκ θάβει κι αυτός το κεφάλι του στην άμμο.

Ο Θεός μπορεί να είναι μια μη απαραίτητη υπόθεση, και δεν έχω την παραμικρή αντίρρηση στην άποψη του Χώκινγκ, αλλά μέχρις ότου μπορέσουμε να κατανοήσουμε γιατί υπάρχει ύπαρξη και όχι μη ύπαρξη, τότε απλώς δεν έχουμε δικαίωμα να κάνουμε τέτοιες δηλώσεις. Είναι αντιεπιστημονικό. Το ίδιο ισχύει για τον βιολόγο Ρίτσαρντ Ντώκινς, ο οποίος έχει την πεποίθηση ότι ο άτεγκτος Δαρβινισμός μπορεί να εξηγήσει τα πάντα κι ότι η ζωή είναι ένα τυχαίο υποπροϊόν της ύλης. Πιστεύω ότι προσπαθεί να δώσει απάντηση στην ύστατη ερώτηση, προσποιούμενος ότι αυτή η ερώτηση δεν υφίσταται. Αλλά τι στραβό υπάρχει στην «επιστημονική» άποψη ότι οι απώτατες ερωτήσεις δεν υφίστανται; Διαισθητικά αντιλαμβανόμαστε πως δεν είναι έτσι.

Όλα τα ζωντανά πλάσματα θέλουν να νιώθουν ασφάλεια κι αυτό ισχύει ειδικότερα για τα ανθρώπινα πλάσματα, επειδή νιώθουμε ιδιαίτερα ευάλωτοι. Χωρίς αίσθηση ασφάλειας, τα νεύρα μας θα κουρελιάζονταν. Όμως είναι εξίσου πιθανό να πάμε στο αντίθετο άκρο και να πειστούμε ότι η ζωή μας είναι βολική και απροβλημάτιστη, όπως σε ένα μυθιστόρημα της Τζέην Ώστιν. Όταν αυτό συμβαίνει λιμνάζουμε ή, ακόμη χειρότερα, φυτοζωούμε…



Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει «φυσιολογική πραγματικότητα» που να μοιραζόμαστε όλοι μας.Υπάρχει απλώς μια συναινετική πραγματικότητα, σαν την συναινετική ηθική ή την συναινετική θρησκεία ή την συναινετική πολιτική που λαμβάνεται ως δεδομένη είτε σε μια φυλή ιθαγενών, είτε στις πιο “πολιτισμένες” κοινωνίες. Το είδος του σκεπτικισμού με το οποίο αντιμετωπίζουμε τουςεπαφικούς και τους απαχθέντες από «εξωγήινους», αποτελεί μέρος μιας συναινετικής πραγματικότητας. Όμως η συναινετική πραγματικότητα μεταβάλλεται. Το 1950 ένα απειροελάχιστο ποσοστό του πληθυσμού της Ευρώπης και των ΗΠΑ πίστευε στην πραγματικότητα των UFO. Τώρα το ποσοστό είναι μεγαλύτερο από 50%. Το φαινόμενο των UFO άλλαξε την πτυχή αυτή της συναινετικής μας πραγματικότητας – κι αυτό φαίνεται να αποτελεί μέρος του σκοπού του φαινομένου.

Φυσικά, θα ήταν πολύ πιο εύκολο αν οι άνθρωποι που πιστεύουν στην ύπαρξη των UFO αποφασίσουν ακριβώς τι είναι εκείνο που πιστεύουν: συμπαγή μεταλλικά διαστημόπλοια από τον Σείριο, ημιστερεά σκάφη από άλλες διαστάσεις, άγγελοι και δαίμονες, high-tech ξωτικά, εσωγήινοι, ή ψυχικά οχήματα από το «στοιχειωμένο σύμπαν», που πρέπει να κατατάσσονται στην ίδια κατηγορία με τα φαντάσματα και τα πόλτεργκαϊστ;

Για να αυξηθεί η σύγχυση, το ίδιο το φαινόμενο φαίνεται να έχει πρόθεση να παραμείνει αμφιλεγόμενο, αποτρέποντας κάθε προσπάθειά μας να καταλήξουμε σε καθορισμένα συμπεράσματα. Κάθε φορά που κάποιος καταλήγει σε μια θεωρία που ακούγεται ισορροπημένη και λογική, κάποιο αντιφατικό νέο στοιχείο θα έρθει στο φως. Οι μεγάλοι «UFOλόγοι» Ζακ Βαλλέ, Τζων Κηλ και Τζων Μίτσελλ, ξόδεψαν χρόνια μελετώντας το φαινόμενο και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν επιδέχεται ερμηνείας.

Η αρχική αντίδραση του γνωστού Τζων Μακ στους ισχυρισμούς του ερευνητή Μπαντ Χόπκινς σχετικά με τους απαχθέντες ήταν «πρέπει να είναι παλαβοί, το ίδιο κι αυτός». Η προσεκτικότερη εξέταση του αντικειμένου τον έπεισε ότι κανείς δεν ήταν τρελός: έλεγαν την αλήθεια όπως την ήξεραν. Όμως, χρόνια μετά την ανάμιξή του στην έρευνα των απαγωγών, ο Τζων Μακ –που στο μεταξύ έγινε ειδικός στο θέμα– παραδέχεται ότι δεν φωτίστηκε περισσότερο απ’ όσο έξι μήνες μετά την αρχή της έρευνάς του.

Παρομοίως, ο σκεπτικισμός σχετικά με τις στατιστικές των απαγωγών είναι εύκολο να κατανοηθεί. Το 1991, ο οργανισμός Roper ρώτησε σχεδόν έξι χιλιάδες ενήλικες για να εξακριβώσει πόσοι πίστευαν ότι είχαν ενδεχομένως απαχθεί από εξωγήινους. Οι Μπαντ Χόπκινς και Ντέηβιντ Τζέηκομπς επινόησαν έντεκα ερωτήσεις, όπως αν ένα άτομο θυμόταν να έχει δει παράξενα φώτα στο υπνοδωμάτιο, να έχει βιώσει χρονικά κενά, ότι πέταξε στον αέρα, ότι είχε δει μυστηριώδεις μορφές στο υπνοδωμάτιο που του προκάλεσαν παράλυση ή αν είχε ανεξήγητες πληγές στο σώμα.

Το αποτέλεσμα έδειξε ότι 119 άτομα ήταν πιθανοί απαχθέντες, (το 2% των ερωτηθέντων). Όμως, στατιστικά, η παρέκταση της αναλογίας αυτής στον αμερικανικό πληθυσμό, μεταφράζεται σε περίπου 5 εκατομμύρια! Αυτό φαντάζει εξωφρενικό. Αλλά αμέτρητες μαρτυρίες από απαχθέντες που ανακρίθηκαν από ειδικούς υπό την επήρεια της ύπνωσης οδηγούν στο εξίσου εξωφρενικό συμπέρασμα πως υπάρχουν οκτώ με δέκα εκατομμύρια «αλλαξοπαίδια» στην Γη!

Ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα τελευταία μυθιστορήματα του Χ. Τζ. Γουέλς Άστρο Γεννημένο (Star Begotten) (1937) αφορά κάτι τέτοιο. Ο κεντρικός χαρακτήρας είναι ένας συγγραφέας δημοφιλών ιστορικών βιβλίων που προσέχει ότι γεννιούνται όλο και περισσότερα παιδιά με ιδιαίτερες ικανότητες και αναρωτιέται αν αυτό προέρχεται από μεταλλάξεις που οφείλονται σε κοσμικές ακτίνες. Τα ονομάζει «Αρειανούς». Φαίνεται να βλέπουν το σύμπαν με ελαφρώς διαφορετικό τρόπο από τους άλλους ανθρώπους. Αμφισβητούν τις αποδεκτές ιδέες.

Ο ήρωας ρωτά: «Ας υποθέσουμε ότι υπάρχουν όντα, υλικά όντα όπως εμείς, σε έναν άλλο πλανήτη, αλλά πολύ σοφότερα, πολύ ευφυέστερα, πολύ περισσότερο ανεπτυγμένα… Ας υποθέσουμε ότι τις τελευταίες χιλιάδες χρόνια πειραματίζονται με την ανθρώπινη γενετική. Ας υποθέσουμε ότι προσπαθούν να αλλάξουν την ανθρωπότητα με κάποιο τρόπο, μέσω των ανθρώπινων γονιδίων…» Αρχίζει και υποψιάζεται ότι οι «Αρειανοί» βομβαρδίζουν εκούσια τη Γη με κοσμικές ακτίνες. Η ιδέα τον ενοχλεί βαθύτατα.

Στο τέλος του βιβλίου η γυναίκα του ρωτά αν πιστεύει ότι είναι και ο ίδιος ένα απ’ αυτά τα «αλλαξοπαίδια». «Είδε πως όλα ήταν σαφή και απλά. Όλα ταίριαξαν μεταξύ τους. Ξαφνικά συνειδητοποίησε πως είναι κι αυτός Αρειανός. Και όπως κοιτάζει στο κοιμισμένο μωρό τους, γνωρίζει ότι θα είναι κι αυτό Αρειανός». (Ας σημειώσουμε ότι τα ονόματά του ζευγαριού είναι Τζόζεφ και Μαίρη – Ιωσήφ και Μαρία).

Όμως οι κοσμικές ακτίνες δεν θα προκαλούσαν την αλλαγή που έχει κατά νου ο Γουέλς. Ξέρουμε πως οι κοσμικές ακτίνες δεν αποτελούν εφικτή μέθοδο για γενετική μηχανική, αφού δεν μπορούν να «συντονιστούν» καλά. Ένας πιο πρακτικός τρόπος να προκαλέσει κανείς «αλλαγή στο νου» θα ήταν μέσω αλλαγής της συνείδησης των ατόμων, και την χρήση αυτού που ο Ρούπερτ Σέλντρεϊκ ονόμασε«μορφογενετικά πεδία» για να διαδοθεί η αλλαγή. Μελετώντας τα πειράματα του ψυχολόγου Ουίλλιαμ ΜακΝτούγκαλ με λευκά ποντίκια, ο Σέλντρεϊκ παρατήρησε ότι όχι μόνο τα ποντίκια μπορούσαν να μεταδώσουν την εκπαίδευση του εργαστηρίου στους απογόνους τους (αμφισβητώντας έτσι το δόγμα ότι τα «επίκτητα χαρακτηριστικά» δεν κληρονομούνται) αλλά ότι και άλλα ποντίκια στο εργαστήριο αυτό τα οποία δεν είχαν πάρει μέρος στο πείραμα (την λεγόμενη ομάδα ελέγχου) είχαν ξεσηκώσει κι αυτά την ίδια μάθηση, μέσω τηλεπαθητικής μετάδοσης.

Όμως δεν μπορούσε να είναι απλώς τηλεπάθεια επειδή ακόμη και οι κρύσταλλοι συμπεριφέρονταν με τον ίδιο τρόπο. Κάποιοι κρύσταλλοι είναι εξαιρετικά δύσκολο να κρυσταλλοποιηθούν στο εργαστήριο, αλλά κρυσταλλοποιούνται πολύ πιο εύκολα ακόμη και σε απομακρυσμένα εργαστήρια. Ο Σέλντρεϊκ πρότεινε πως αυτή η μορφή «όσμωσης» είναι κάτι σαν ηλεκτρική επαγωγή και ονόμασε την θεωρία του «υπόθεση της μορφοποιητικής αιτίας». Υπάρχουν πολλά πειράματα που την επιβεβαιώνουν. Για παράδειγμα, κάποιοι αγγλόφωνοι απομνημόνευσαν δυο ρίμες σε μια ξένη γλώσσα, μία από τις οποίες ήταν ένα πασίγνωστο νανούρισμα ενώ η άλλη είχε συντεθεί επί τούτου. Όπως αναμενόταν, τα υποκείμενα βρήκαν ευκολότερο να απομνημονεύσουν την πασίγνωστη ρίμα – επειδή εκατομμύρια ανθρώπων την ήξεραν ήδη.

Έτσι, αν το φαινόμενο των UFO αποτελεί όντως ένα «φαινόμενο ελέγχου», τότε θα επιδρούσε ολοένα και περισσότερο στον ανθρώπινο νου απλώς μέσω της διαδικασίας της μορφογενετικής «επαγωγής»… Επιπλέον, φαίνεται επίσης πιθανόν ότι κάποιες από τις ακατανόητες διαδικασίες στις οποίες υποβάλλονται οι απαχθέντες αποτελούν μια άλλη μέθοδο επίτευξης της μεταβολής. Όταν η επαφική Μπεθ Κόλλινγκς ρώτησε έναν «γκρίζο» γιατί της έχωνε μια βελόνα στον αφαλό, εκείνος της απάντησε «αποτελεί μέρος της διαδικασίας αλλαγής». Το ίδιο φαίνεται να ισχύει στις περισσότερες από τις μαρτυρίες κάθε είδους επαφικών.

Υπάρχουν επίσης σημαντικά στοιχεία που στηρίζουν τη θεωρία του Μπαντ Χόπκινς ότι τα πλάσματα αυτά εμπλέκονται σε κάποιο είδος πειραμάτων αναπαραγωγής. Ο Χόπκινς κατηγορήθηκε ότι πέρασε ο ίδιος αυτή τη θεωρία διαστρεβλώνοντας το υλικό του. Όμως υπάρχουν τόσες άλλες περιπτώσεις – για παράδειγμα η περίπτωση της Σέην Κουρτς που αναφέρει ο Χανς Χόλζερ, της παρθένας που το 1967 έμεινε έγκυος μετά από μια περίπτωση απαγωγής κι ύστερα έπαψε να είναι έγκυος. Το ίδιο περιγράφηκε και από τις επαφικές Μπεθ Κόλλινγκς και Άννα Τζέημερσον. Η μεταλλαγή της ανθρώπινης ράτσας αποτελεί ακόμη μία μέθοδο πρόκλησης εξελικτικής αλλαγής.

Άλλες περιπτώσεις επισημαίνουν μια ακόμη πιο εκπληκτική προοπτική: Ότι πολλά ανθρώπινα πλάσματα μπορεί να είναι διπλές προσωπικότητες, των οποίων ο καθημερινός εαυτός, απλώς δεν γνωρίζει ότι διαθέτει ένα εξωγήινο alter ego. Σίγουρα θα αποτελούσε ενδιαφέροντα τρόπο πρόκλησης μεταβολής στο ανθρώπινο είδος – μέσω απαγωγής χιλιάδων ατόμων και «τροποποίησης» του νου τους ώστε αυτά τα άτομα να μετατρέπονται σε «εν μέρει εξωγήινους».

Ας θυμηθούμε επίσης την περίπτωση της επαφικής Κάθρην του Τζων Μακ, η οποία βρέθηκε σε ένα διαστημόπλοιο με κάπου εκατό με διακόσιους ανθρώπους ξαπλωμένους σε τραπέζια. Πολλοί απαχθέντες θυμούνται υπό ύπνωση, ότι είδαν στο διαστημόπλοιο που τους πήραν, ένα τοίχο γεμάτο με κενούς χώρους με άτομα ξαπλωμένα μέσα τους. Όταν συνάντησα τον Ντέηβιντ Τζέηκομπς στο συνέδριο Fortfest του 1995, μου είπε ότι ήλπιζε πως βρισκόταν στα πρόθυρα της λύσης του μυστηρίου των UFO. Ο Πάτρικ Χιούτζ λέει ότι σε μια συνέντευξή του με τον Τζέηκομπς το 1994, ο τελευταίος ανέφερε μια υπνωτική αναδρομή που είχε διεξάγει το προηγούμενο βράδυ, στην οποία ο απαχθείς είχε δει άλλα δεκαπέντε ανθρώπινα πλάσματα πάνω στο σκάφος. Ο Τζέηκομπς υπέθεσε ότι μπορεί να διεξαγόταν ένα μαζικό πρόγραμμα απαγωγών, «εικοσιτέσσερις ώρες την ημέρα, επτά μέρες τη βδομάδα» για να γεμίσει η Γη με υβρίδια. Αυτό ακούγεται σαν την άποψη του Τζέηκομπς σχετικά με τη λύση του φαινομένου των UFO.



Όμως, αφήνοντας παράμερα το θέμα της στατιστικής, τι μπορούμε να πούμε για τις θεωρίες του Bad Hopkins εν γένει; Η θέση του ότι οι εξωγήινοι διεξάγουν κάποιο είδος γενετικών πειραμάτων φαίνεται να βασίζεται σε κάποια συγκεκριμένα στοιχεία, άλλωστε είναι ο πρώτος ερευνητής που το υποστήριξε ευρύτατα. Οι εξωγήινοι είχαν πει στον επαφικό αστυνομικό Χερμπ Σίρμερ ότι διεξήγαγαν γενετικά πειράματα, πολύ πριν κανείς από τους ερευνητές το προτείνει. Η Σέην Κουρτς, η Μπεθ Κόλλινγκς κι η Κάθι Ντέηβιντσον δεν επινόησαν τις χαμένες εγκυμοσύνες τους. Από τη θρυλική περίπτωση του Βίλλας Μπόας πήραν δείγμα σπέρματος το 1957, από τον Μπάρνεϋ Χιλλ το 1961 – ενώ στην Μπέττυ Χιλλ έχωσαν μια μεγάλη βελόνα στον αφαλό. Και όλα αυτά πολύ πριν οποιοσδήποτε ερευνητής υποστηρίξει την θεωρία των γενετικών πειραμάτων.

Το αινιγματικότερο σχετικά με τα στοιχεία, είναι πως οι εξωγήινοι των UFO φαίνεται να κατέχουν δυνάμεις που υπερβαίνουν πολύ τις ανθρώπινες – τόσο πολύ που είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί να θέλουν να παράγουν υβρίδια. Θα ήθελαν οι άνθρωποι επιστήμονες να παράγουν υβρίδια από ανθρώπους και γορίλες;

Ένα άλλο πρόβλημα είναι πως οι εξωγήινοι φαίνεται να κατέχουν δυνάμεις που αψηφούν την κοινή λογική. Μεταφέρουν ανθρώπους μέσα από τοίχους και παράθυρα και τους απορροφούν από τα αυτοκίνητα στα UFO. Ο Τζων Κηλ έχει εξηγήσει πώς ορισμένα ραδιοκύματα μπορούν να σταματήσουν τα μοτέρ των αυτοκινήτων. Όμως ανθρώπινα πλάσματα που πετούν και περνούν μέσα από το παρμπρίζ του αυτοκινήτου –ακούγεται γελοίο. Αλλά, τι θα κάνουμε με τις χιλιάδες των μαρτύρων που το υποστηρίζουν; Είναι όλοι τους τρελοί; Τρελοί από κάθε γωνιά του κόσμου, που μιλούν όλοι τους για τα ίδια πράγματα;

Όταν οι ιπτάμενοι δίσκοι δημιούργησαν πηχυαίους τίτλους το 1947, συγγραφείς όπως ο Χάρολντ Γουίλκινς είκασαν ότι έρχονταν από τον Άρη και παρατηρούσαν την Γη. Αυτό ήταν ενδιαφέρον, αλλά μετά βίας προκαλούσε ενδιαφέρον στους περισσότερους από μας, δεδομένου ότι θα μπορούσε να υπάρχει κι άλλη ερμηνεία όπως μετεωρολογικά μπαλόνια ή πειραματικά αεροσκάφη. Μισό αιώνα αργότερα, η κατάσταση έγινε ξαφνικά απειλητικότερη, με χιλιάδες αναφορές για εξωγήινες απαγωγές και πολύ πιο δύσκολο να απορριφθεί ελαφρά τη καρδία.

Φυσικά, μπορεί αυτό το κύμα των φαινομένων των UFO να είναι, όπως πίστευε ο Καρλ Γιουνγκ, κάποιο είδος «προβολής» της ανθρώπινης ανάγκης μας για θρησκευτική πίστη. Ή μπορεί να είναι απλώς μια νέα εκδήλωση του κύματος αποκρυφιστικών και παραφυσικών φαινομένων του 19ου αιώνα. Ίσως κάποια ημι-υπερφυσικά όντα, με τα οποία χωρίς να ξέρουμε μοιραζόμαστε την Γη, να απαγάγουν ανθρώπους από την αρχή της ανθρώπινης ιστορίας.

Όμως εάν –όπως φαίνεται να υπονοεί και το πρόσφατο μεγάλο συνέδριο στο ΜΙΤ σχετικά με τις απαγωγές– πλέον στην εποχή μας εκδηλώνεται κάτι νέο και πολύ περίεργο για τον κόσμο, τότε ίσως η ανθρώπινη ράτσα να πρέπει να ψάξει για την απάντηση με περισσότερη επιμονή και ενδιαφέρον απ’ όσο δείχνει προς το παρόν…

@Wilson Colin



ΚΟΛΙΝ ΓΟΥΙΛΣΟΝ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ

Ο Κόλιν Γουίλσον είναι ίσως ο πολυγραφότερος συγγραφέας-μελετητής της εποχής μας, με πάνω από εκατό εκπληκτικά βιβλία στο ενεργητικό του και ένας από τους πιο αξιόλογους στοχαστές και δασκάλους μας στην υπόθεση της έρευνας του Αγνώστου και της Εναλλακτικής Φιλοσοφίας. Το νέο του βιβλίο Εξωγήινοι (Αlien Dawn) είναι κυριολεκτικά το απόλυτο βιβλίο για το τεράστιο ζήτημα, ένας πλήρης εξωγήινος οδηγός για τον 21ο αιώνα. Είναι τόσο εμπεριστατωμένο και πολύπλευρο, που δεν θα είναι υπερβολή αν πω ότι, διαβάζοντάς το, κάποιος έχει αυτόματα εποπτεία σε μια ολόκληρη βιβλιοθήκη πάνω στο θέμα, αφού περιέχει τη μεστή γνώση και την πληροφορία που έχει κατατεθεί μέχρι σήμερα από όλους τους σοβαρούς ερευνητές του χώρου.

Όπως θα διαπιστώσει ο αναγνώστης του (ρίχνοντας έστω και μια ματιά στα λεπτομερή περιεχόμενα), είναι σαν να διαβάζει κανείς πενήντα βιβλία μαζί, έναν ολόκληρο μικρόκοσμο. Επιπλέον, μπορούμε να πούμε ότι αποτελεί την τελευταία λέξη των ερευνητών του είδους (γιατί συνδυάζει τις απόψεις και τις γνώσεις πολλών μελετητών), στο κατώφλι του νέου αιώνα, ενός νέου αιώνα που επιτέλους απαιτεί μια σοβαρή, εμπεριστατωμένη και ξεκάθαρη μελέτη πάνω στο μεγαλύτερο μυστήριο του αιώνα που μας πέρασε. Επιτέλους έγινε. Ο Κόλιν Γουίλσον έχει κάνει μια τιτάνια μελέτη για να παρουσιάσει στο βιβλίο αυτό την περιπέτειά του και τα εκπληκτικά συμπεράσματά του.

Θεωρώ ότι όποιος ενδιαφέρεται αληθινά για το μυστήριο των UFO, των επαφών και των απαγωγών από εξωγήινους, των συγκαλύψεων και των εναλλακτικών πραγματικοτήτων (έως τις εξελίξεις της σύγχρονης επιστήμης και της Κβαντικής Φυσικής), όχι μόνο πρέπει να διαβάσει ξανά και ξανά αυτό το βιβλίο, αλλά και -αν δεν ακολουθήσει τις βιβλιογραφικές και νοηματικές πύλες των σελίδων αυτών- αληθινά δεν χρειάζεται να διαβάσει τίποτε άλλο. Καταθέτω τα σέβη μου στον κύριο Γουίλσον για το παράθυρο στον κόσμο που μας άνοιξε, και χαίρομαι που μέσα από τις εκδόσεις ΑΡΧΕΤΥΠΟ τα νέα βιβλία του βρήκαν το δρόμο τους προς το ελληνικό αναγνωστικό κοινό…». Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.











Terrapapers

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Μήπως είστε Sliders (Street Light Interference - SLI) επηρεάζετε τις λάμπες του δρόμου καθώς περνάτε;

Πρώτος ο παραφυσικός συγγραφέας – ερευνητής Hilary Evans, θέλοντας να δηλώσει την ιδιότητα κάποιων ανθρώπων να επιδρούν στα φώτα των δρόμων, δημιούργησε τον όρο «SLI», σαν αρκτικόλεξο των λέξεων «Street Light Interference» (δηλαδή «Παρεμβολή στα φώτα των δρόμων»), για δε τους ανθρώπους που έχουν (ή ισχυρίζονται πως έχουν) αυτήν την ιδιότητα, τον όρο «SLIders», ορολογίες που επικράτησαν διεθνώς.

Παρ΄ ότι υπάρχουν πάρα πολλές αναφορές για εμπειρίες SLI, δεν μπορεί να εντοπισθεί ένα συγκεκριμένο «μοτίβο» για το φαινόμενο, αφού η κάθε περίπτωση μπορεί να είναι έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. Ορισμένοι αναφέρουν ότι επιδρούν σε ένα και μόνο φως του δρόμου, άλλοι σε μια σειρά φώτων στον δρόμο και κάποιοι αναφέρουν ότι επιδρούν τυχαία. Επίσης, ενώ η πλειονότητα των περιστατικών SLI συμβαίνουν σε πεζούς SLIders, υπάρχουν και εκείνοι που διατείνονται ότι τους συμβαίνει όταν οδηγούν ποδήλατα, μοτοσικλέτες ή ακόμα και στο λεωφορείο.

Έτσι, χωρίς κάποιο «μοτίβο» και χωρίς μέχρι σήμερα κάποια ικανοποιητική εξήγηση για το φαινόμενο που βιώνουν, οι SLIders αφήνονται να φανταστούν διάφορα σχετικά με αυτή την ηλεκτρική «δύναμη» που κατέχουν.

Αν και οι περισσότερες εκθέσεις περιλαμβάνουν επιδράσεις στα φώτα των δρόμων, οι SLIders έχουν την τάση να κάνουν μικρές ηλεκτρικές εκφορτίσεις με πολλά από τα αντικείμενα που αγγίζουν, ενώ ένα μεγάλο ποσοστό αυτών, διαπιστώνουν ότι συχνά έχουν μια περίεργη επίδραση και σε διάφορες ηλεκτρικές - ηλεκτρονικές συσκευές, αναφέροντας για …

Λαμπτήρες και τηλεοράσεις που ανάβουν και σβήνουν χωρίς να αγγίζονται.
Λαμπτήρες που σβήνουν συνεχώς όταν ο SLIder προσπαθήσει να τις απενεργοποιήσει ή να ανάψει.
Αλλαγή του επιπέδου έντασης σε τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και στερεοφωνικά.
Ρολόγια ή πυξίδες που σταματούν να λειτουργούν ή δυσλειτουργούν.
Ηλεκτρονικά παιδικά παιχνίδια που ενεργοποιούνται μόνα τους
Πιστωτικές κάρτες και άλλες μαγνητικά κωδικοποιημένες κάρτες, που απομαγνητίζονται και απενεργοποιούνται.

Όπως λέει σε συνέντευξή του ο Evans στο CNN, «Είναι φανερό ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι απολύτως υγιείς, φυσιολογικοί άνθρωποι, απλώς έχουν κάποια ικανότητα. … ένα χάρισμα. Ένα χάρισμα που δεν θα ήθελαν να έχουν»



ΠΟΤΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΑΝ «SLIDER»΄

Για να χαρακτηριστεί κάποιος ως SLIder, θα πρέπει να παρουσιάζει ιδιαίτερα αυξημένη επίδραση, σε ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές.

Με απλά λόγια, αν διαπιστώνετε συχνά ότι περνώντας κάτω από ένα φως εκείνο ανάβει ή σβήνει, ή ότι πλησιάζοντας μία τηλεόραση ή ένα ραδιόφωνο δημιουργούνται παράσιτα ή αυξομειώνεται η ένταση του ήχου τους, ή ακόμα και αν πέφτει συχνά η τάση του ρεύματος όταν είστε θυμωμένοι, τότε έχετε αυξημένες πιθανότητες να ανήκετε τους SLIders!

ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ

Κατά καιρούς έχουν γίνει προσπάθειες πειραματικής διερεύνησης του φαινομένου σε επιστημονικά εργαστήρια, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Και αυτό γιατί οι άνθρωποι που λένε ότι είναι SLIders, επιμένουν πως αυτό τους συμβαίνει αυθόρμητα, χωρίς οι ίδιοι να το προκαλούν συνειδητά ή να το ελέγχουν. Έτσι, το SLI δεν έχει αποδειχθεί ποτέ σε επίσημο επιστημονικό πείραμα, αφού όσοι θεωρούν ότι έχουν αυτή την ιδιότητα, δεν είναι σε θέση να την εμφανίσουν όταν τους ζητηθεί.

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ

Αν και πειραματικά όπως προαναφέρθηκε δεν έχει αποδειχθεί, μέσα από διάφορες έρευνες έχει διαπιστωθεί ότι …

- Το πιο κοινό στοιχείο μεταξύ των SLIders, είναι ότι διαθέτουν μεγάλη ψυχική ενέργεια.

- Μπορούν να επιδράσουν στα φώτα των δρόμων ή σε ηλεκτρικές – ηλεκτρονικές συσκευές, κυρίως όταν είναι ιδιαίτερα θυμωμένοι ή ιδιαίτερα ευτυχείς (Extreme Emotions Only)

- Γενικά οι SLIders δεν έχουν κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την παραφυσική θεματολογία και δεν έχουν καμία διάθεση να πείσουν τους άλλους γι΄ αυτήν την ιδιότητά τους, αφού κάποιοι δέχθηκαν αμφισβήτηση ή και ειρωνεία κατά το παρελθόν. Ωστόσο συνήθως νιώθουν ευχάριστα όταν συναντούν άλλους ανθρώπους με την ίδια ιδιότητα

- Η ηλεκτρομαγνητική τους επίδρασή τους στον φωτισμό ή σε συσκευές, συνήθως έχει μία μέγιστη εμβέλεια 20 μέτρων.

Η «ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ» ΑΠΟΨΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΚΑΙ ΣΚΕΠΤΙΚΙΣΤΩΝ

Η πλειονότητα των επιστημόνων (με ή χωρίς εισαγωγικά) πιστεύουν ότι αυτού του είδους τα περιστατικά είναι απλές συμπτώσεις και απορρίπτουν οποιαδήποτε «μεταφυσική» ερμηνεία του φαινομένου, λέγοντας ότι πρόκειται για «αυταπάτη» ή «αυθυποβολή». Διατείνονται δηλαδή πως τα άτομα που νομίζουν ότι επιδρούν στις ηλεκτρικές ή ηλεκτρονικές συσκευές, απλά πείθουν τους εαυτούς τους ότι κάθε (συμπτωματική) αυξομείωση της τάσης του ρεύματος, ή η δυσλειτουργία μιας ηλεκτρικής συσκευής, οφείλεται στην παρουσία τους! Όπως δε έγραψε συγγραφέας Massimo Polidoro στο «Skeptical Inquirer», πρόκειται για … «έναν συνδυασμό σύμπτωσης και ευσεβούς σκέψης»

Επιστήμονες και «σκεπτικιστές» εστιάζοντας στα φωτιστικά των δρόμων, ισχυρίζονται ότι πρόκειται για «γερασμένους» λαμπτήρες που προς το τέλος της ζωής τους εμφανίζουν δυσλειτουργίες, όπως και ότι σε κάποιες περιπτώσεις απλά με την προσέγγιση ενός αυτοκινήτου ενεργοποιούνται οι αισθητήρες φωτός τους

Κι΄ επειδή η άγνοια ή η προσπάθεια απόκρυψης θεμάτων από την «κοινή θέα» συνοδεύεται συνήθως και από ειρωνεία για τον εκφυλισμό του θέματος, παραθέτουμε το «ευφυολόγημα» κάποιου … «Στον καθένα μας μπορεί να καούν δυο λάμπες σε μικρό χρονικό διάστημα. Εκείνος που θεωρεί τον εαυτό του SLIder, θα το ερμηνεύσει ως «ανεξήγητο». Οι υπόλοιποι απλώς θα αλλάξουμε τη λάμπα» … και κάπου εδώ γελούν με το έξυπνο «αστείο»



ΔΙΑΦΟΡΕΣ «ΦΙΛΙΚΕΣ» ΠΡΟΣ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ «SLI» ΑΠΟΨΕΙΣ

Από ερευνητές του παραφυσικού (αν και αδόκιμος ο όρος), όπως και από «πιστούς» του φαινομένου, έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις, όπως …

- Η SLI σχετίζεται με τις ηλεκτρικές ωθήσεις του εγκεφάλου. Από τη στιγμή που οι σκέψεις και οι κινήσεις μας είναι το αποτέλεσμα των ηλεκτρικών παλμών που παράγει ο εγκέφαλος, είναι πιθανό οι παλμοί αυτοί να έχουν επενέργειες και έξω από απ΄το ανθρώπινο σώμα, σε ηλεκτρικά – ηλεκτρονικά συστήματα στο εγγύς περιβάλλον

- Ορισμένοι άνθρωποι απλά διαθέτουν ένα αυξημένο ποσό ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας που επιδρά στα φώτα του δρόμου ή τον ηλεκτρικό εξοπλισμό, με διάφορους τρόπους

- Ο στατικός ηλεκτρισμός ή «κάποια» ενέργεια που εκπέμπεται από το ανθρώπινο σώμα είναι υπεύθυνα για την SLI.

- Το φαινόμενο προκαλείται από άτομα τα οποία έχουν κάποια ψυχική ή ψυχοκινητική ικανότητα, αφού πέρα απ΄ όλα υπάρχει στον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα μία ειδική παραφυσική ενέργεια νευρικής ισχύος, που έχει ιδιότητες παρόμοιες με αυτές της ηλεκτρικής ενέργειας.

- Συμβαίνει κάτι που δεν μπορεί να εξηγηθεί από την ελλιπή επιστήμη μας



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Σε συνεργασία με την Ένωση για την Επιστημονική Μελέτη Ανώμαλων Φαινομένων (Association for the Scientific Study of Anomalous Phenomena - ASSAP), ο συγγραφέας – ερευνητής Hilary Evans μελετούσε το θέμα από τις αρχές της δεκαετίας του '90 και στο βιβλίο του «The SLI Effect» περιέλαβε πολλές περιπτώσεις SLI σε ένα συνεχιζόμενο «project» με την ονομασία SLIDE (SLI Data Exchange). Το SLIDE συγκεντρώνει αυτές τις μαρτυρίες (μερικές των οποίων είναι πραγματικά εκπληκτικές) και διερευνά διάφορες δυνατότητες που θα μπορούσαν να βρίσκονται πίσω από ένα τόσο περίεργο φαινόμενο, για το οποίο ο Evans προτείνει να διεξαχθεί μία σοβαρή επιστημονική έρευνα.

ΑΠΟΨΗ «APOKALYPSIS»

Αρχικά θα πρέπει να διευκρινίσουμε, ότι θεωρούμε πως το φαινόμενο SLI, παρά τον «περιορισμό» της ονομασίας του, δεν εστιάζεται στην επίδραση κάποιων ανθρώπων στα φώτα των δρόμων, αλλά γενικεύεται στην ηλεκτρομαγνητική επίδραση αυτών σε κάθε ηλεκτρικό – ηλεκτρονικό σύστημα.

Στο ανθρώπινο σώμα, μέσω χημικών διεργασιών στα κύτταρα, παράγεται ηλεκτρική ενέργεια. Οι νευρικές ωθήσεις, είναι σήματα ηλεκτρικής ενέργειας που δημιουργούν ενεργειακά πεδία γύρω από το σώμα καθώς και ηλεκτρομαγνητικά ενεργειακά κύματα που μπορούν να επεκταθούν και πέρα απ΄αυτό

Το κύτταρο μαζί με το υγρό που το περιβάλλει, συμπεριφέρεται σαν μια μπαταρία που αλλάζει δυναμικό ανάλογα με τις χημικές αντιδράσεις που συμβαίνουν μέσα στο κύτταρο, εξ αιτίας διαφορετικών παραγόντων, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγεται και η σκέψη μας. Αυτές οι μικροσκοπικές μπαταρίες που υπάρχουν στα κύτταρα κατά εκατομμύρια, δημιουργούν τον βιοηλεκτρισμό. Ένα υγιές κύτταρο έχει ενέργεια 70 μVμ πράγμα που σημαίνει ότι ένα σύνολο 100.000.000.000 κυττάρων που έχει περίπου το σώμα ενός μέσου μεσήλικα ανθρώπου θα είχε συνολική ισχύ 7.000.000 Volts … Όμως ο άνθρωπος δεν μπορεί να συνδέσει τις μπαταρίες του σε «σειρά» και να αυξήσει την τάση. Αλλά κι εδώ, αν μεμονωμένα ο ηλεκτρισμός είναι ασήμαντος, σαν σύνολο εκπεμπόμενος γίνεται σημαντικός και μπορεί να έρθει σε «σύγκρουση» με εξωτερικούς ηλεκτρισμούς (Για λεπτομέρειες ΕΔΩ )

Με απλά λόγια, ο άνθρωπος (που πέραν όλων των άλλων αποτελεί ένα ηλεκτρικό σύστημα) δημιουργεί ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο που τον περιβάλλει και η ισχύς του οποίου ποικίλει τόσο από άνθρωπο σε άνθρωπο, όσο από τις κατά περίπτωση συνθήκες. Το γεγονός αυτό από μόνο του, αρκεί για να κάνει αντιληπτό ότι το ανθρώπινο σώμα αλληλοεπιδρά με τα ηλεκτρομαγνητικά συστήματα που το περιβάλλουν.

Πέρα όμως απ΄ αυτό, δεν είναι δυνατή η πλήρης επεξήγηση όλων των περιστατικών SLI, εάν δεν λάβουμε υπόψη μας και κάποια μεταφυσική παράμετρο (έστω και αν για κάποιους φαντάζει εξωπραγματική)… αυτή, της παρουσίας μη ορατών οντοτήτων, η ύπαρξη των οποίων είναι για κάθε σοβαρό ερευνητή αδιαμφισβήτητη.

Σαν καταληκτικό συμπέρασμα, πιστεύμε ότι

Σε ένα ποσοστό περιπτώσεων το φαινόμενο είναι τυχαίο, αφού είναι αυτονόητο ότι τόσο οι λαμπτήρες όσο και κάθε ηλεκτρική – ηλεκτρονική συσκευή, όχι μόνο μπορούν να παρουσιάσουν δυσλειτουργίες λόγω τυχαίας αυξομείωσης της τάσης ή κόπωσης του υλικού, αλλά έχουν και κάποιο πεπερασμένο όριο ζωής

Σε ένα άλλο μεγάλο όμως ποσοστό περιπτώσεων που δεν είναι δυνατόν να προσδιορισθεί, το φαινόμενο δεν είναι τυχαίο αφού μπορεί να δημιουργηθεί

- Από ανθρώπους με ιδιαίτερες ψυχικές δυνάμεις

- Από ανθρώπους που δεν έχουν ιδιαίτερες ψυχικές δυνάμεις, αλλά λόγω συνθηκών (πχ λόγω έντονης συναισθηματικής φόρτισης) έχουν αυξημένο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο

- Από θετικές ή αρνητικές οντότητες του αόρατου [1] που βρίσκονται στον χώρο του περιστατικού, οπότε η ηλεκτρομαγνητική «ανωμαλία» δεν προέρχεται από ανθρώπινη επίδραση, αλλά είναι αποτέλεσμα της αόρατης παρουσίας, έστω και αν ο «SLIder» θεωρεί ότι οφείλονται σε αυτόν.

Σε κάθε περίπτωση, το θέμα δεν έχει επίσημα αποδειχθεί επιστημονικά, όχι μόνο γιατί οι SLIders δεν μπορούν να «λειτουργήσουν» κατά παραγγελία, αλλά και γιατί η «επίσημη» επιστήμη δεν έχει καμία πρόθεση να πει στους ανθρώπους για τις ιδιαίτερες δυνάμεις που έχουν ή που μπορούν να αναπτύξουν …

Ι.Π



ΣΗΜΕΙΩΣΗ

[1] Οι αναφερθείσες «θετικές ή αρνητικές οντότητες του αόρατου», θα αποτελέσουν το θέμα εκτεταμένων άρθρων και αναρτήσεων μας, αφού είναι χαώδες και η επιγραμματική αναφορά σε αυτό δεν θα είχε κανένα ιδιαίτερο νόημα.

Πηγη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ερευνα: Τι θα κάνουμε αν ανακαλύψουμε εξωγήινη ζωή στο διάστημα;

Δεν είμαστε μόνοι στο σύμπαν - οι περισσότεροι αστροφυσικοί και οι αστρονόμοι είναι σίγουροι γι' αυτό. Ότι υπάρχει ζωή κάπου στο διάστημα, θεωρείται αρκετά πιθανό, ακόμη και ο διάσημος επιστήμονας Στήβεν Χόκινγκ πιστεύει ότι υπάρχουν εξωγήινοι.

Φυσικά κανείς δεν έχει καμία γνώση σχετικά με το πώς θα μπορούσαν να μοιάζουν αυτές οι μορφές ζωής - ίσως όχι απαραίτητα όπως φαίνονται στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας.

Αλλά για πολύ καιρό οι αστρονόμοι έχουν κάνει πολλά για να οδηγήσουν στην αναζήτηση πλανητών με βιώσιμες συνθήκες στο διάστημα.

Αλλά η ανθρωπότητα έχει μια ερώτηση να θέσει: Τι θα κάνουμε αν τελικά βρούμε ζωή μακριά από τον πλανήτη Γη; Πώς θα αντιδράσουν οι άνθρωποι, θα είναι ως επί το πλείστον θετικοί ή αρνητικοί σε ένα τέτοιο μήνυμα;

Φυσικά, ο καθένας πρέπει πρώτα να απαντήσει σε μια τέτοια ερώτηση. Και θα πρέπει επίσης να εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη φύση της μορφής της ζωής αυτής.


Ερευνητές από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα έχουν ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα. Η μελέτη τους, που παρουσιάστηκε στο Ώστιν στο επιστημονικό συνέδριο AAAS, έδειξε σαφώς ότι οι περισσότεροι βλέπουν θετικά την ενδεχόμενη επαφή με ζωή στο διάστημα.

Για την ανάλυσή τους, οι ερευνητές επέλεξαν πέντε άρθρα εφημερίδων σχετικά με διαφορετικές ανακαλύψεις, οι οποίες προκάλεσαν αναταραχή τα τελευταία χρόνια: Η αμφιλεγόμενη ανακάλυψη υποτιθέμενων απολιθωμένων βακτηριακών ιχνών σε μετεωρίτη του Άρη από το 1996 ή η ανακάλυψη επτά πλανητών που μοιάζουν με τη Γη, πέρυσι.

Τα άρθρα εξετάστηκαν από ερευνητές χρησιμοποιώντας ένα ειδικό λογισμικό που ονομάζεται Linguistic Inquiry and Word Count (LIWC). Το σύστημα, το οποίο δεν υπήρξε εδώ και πολύ καιρό, αναγνωρίζει ποια συναισθήματα που συνδέονται με τις λέξεις, είναι θετικά ή αρνητικά. Ο υπολογιστής έδωσε ένα σαφές αποτέλεσμα: Οι συντάκτες των άρθρων, και μέσα μαζικής ενημέρωσης, όπως οι «New York Times» και η «Washington Post», έδειξαν να έχουν ένα σημαντικά υψηλότερο ποσοστό θετικών συναισθημάτων.

Σε ένα δεύτερο μέρος της μελέτης, οι ερευνητές ζήτησαν από περισσότερους από 500 - τυχαία επιλεγμένους - ανθρώπους να γράψουν μερικές προτάσεις για το πώς θα ανταποκρίνονταν στις ειδήσεις ενός υποθετικού μικροβιακού ευρήματος στο διάστημα. Και πώς, κατά την εκτίμησή τους, όλοι οι άλλοι θα αντιδρούσαν. Για να γίνει αυτό, έθεσαν στους συμμετέχοντες ορισμένες ερωτήσεις και συμπεριέλαβαν επίσης αυτά τα κείμενα στο λογισμικό ανάλυσης.

Και πάλι, οι θετικές αντιδράσεις ήταν περισσότερες. «Αυτό θα ήταν πολύ συναρπαστικό - ακόμα κι αν ήταν μόνο μια πρωτόγονη μορφή ζωής», έγραψε ένας συμμετέχων.

Οι ερευνητές έκαναν μια άλλη δοκιμή: Χώρισαν 500 εθελοντές σε δύο ομάδες και τους ζητήθηκε να γράψουν τις απόψεις τους για το άρθρο σχετικά με τα υποτιθέμενα μικροβιακά απολιθώματα.

Και πάλι οι απαντήσεις για την εξωγήινη ζωή ήταν στην πλειοψηφία τους θετικές.

«Πολλοί φαίνεται να έχουν εντυπωσιαστεί από το γεγονός ότι η ζωή σε έναν πλανήτη διαφορετικό από τη Γη είναι εφικτή», εξηγεί ο επικεφαλής της μελέτης Μαικλ Βαρνουμ.

Γιατί οι άνθρωποι φαίνεται να σκέφτονται θετικά για την εξωγήινη ζωή; «Ίσως μας αρέσει ακριβώς η ιδέα να μην είμαστε μόνοι», λέει ο Βαρνουμ.

Πηγη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Εξωγήινοι πίσω από μυστηριώδες ταχείες εκλάμψεις; [Βίντεο]

Οι αστρονόμοι αναρωτιούνται για το τι μπορεί να είναι ένα μυστηριώδες και μακρινό αντικείμενο στο διάστημα, που κατά περιόδους εκπέμπει τρομερά ισχυρές ταχείες εκλάμψεις ραδιοκυμάτων (Fast Radio Bursts-FRBs), τόσο έντονες που είναι ορατές σχεδόν σε όλο το σύμπαν.

Μάλιστα, προς το παρόν τουλάχιστον, δεν αποκλείουν την πιθανότητα το φαινόμενο να προέρχεται από κάποιο εξωγήινο πολιτισμό, αν και -όπως πάντα- θεωρούν πιθανότερη κάποια, άγνωστη έως τώρα, φυσική εξήγηση.

Οι αρχικές παρατηρήσεις έγιναν από το μεγαλύτερο ραδιοτηλεσκόπιο του κόσμου, το Αρεσίμπο του Πουέρτο Ρίκο. Οι παρατηρήσεις που ακολούθησαν και επιβεβαίωσαν τα αρχικά ευρήματα, έγιναν από αστρονόμους του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια Μπέρκλεϊ με τη βοήθεια του μεγάλου ραδιοτηλεσκοπίου Γκριν Μπανκ της Δυτικής Βιρτζίνια, στο πλαίσιο του προγράμματος αναζήτησης εξωγήινης νοημοσύνης Breakthrough Listen.

Οι νέες παρατηρήσεις έδειξαν ότι οι εκλάμψεις από το αντικείμενο FRB 121102 εμφανίζουν σχεδόν κατά 100% γραμμική πόλωση, κάτι τελείως ασυνήθιστο. Αυτό κατά πάσα πιθανότητα σημαίνει ότι η πηγή προέλευσης των FRBs βρίσκεται μέσα σε ένα καυτό αέριο (πλάσμα) με ισχυρό μαγνητικό πεδίο, όπως αυτό γύρω από μία μεγάλη μαύρη τρύπα.

Η διεθνής επιστημονική ομάδα έκανε σχετική ανακοίνωση σε συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας στην Ουάσιγκτον, καθώς και δημοσίευση στο περιοδικό Nature.

Οι FRBs είναι πολύ σύντομοι, γρήγοροι παλμοί ραδιοκυμάτων από άγνωστες πηγές, με αποτέλεσμα να αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της σύγχρονης αστρονομίας. Η συγκεκριμένη (FRB 121102) είναι η μοναδική μέχρι σήμερα πηγή που επαναλαμβάνεται τόσο συχνά.

Οι αστρονόμοι έχουν έως τώρα «πιάσει» πάνω από 200 τέτοιες ισχυρές ραδιο-εκπομπές από την ίδια πηγή, η οποία βρίσκεται σε ένα νάνο-γαλαξία σε απόσταση περίπου τριών δισεκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη. Οι εκλάμψεις της εκτιμάται ότι, για να γίνονται αισθητές έως τη Γη από τόσο μακριά, είναι σχεδόν 100 εκατομμύρια φορές πιο έντονες από ό,τι ο Ήλιος.

Η σχεδόν πλήρης γραμμική πόλωση των ραδιο-εκπομπών έχει παρατηρηθεί μόνο σε ραδιοκύματα από ακραία μαγνητικά περιβάλλοντα, όπως οι υπερμγέθεις μαύρες στο κέντρο των γαλαξιών. Μια πιθανότητα, σύμφωνα με τους αμερικανούς και ολλανδούς επιστήμονες, είναι ότι το FRB 121102 είναι ένα μάγναστρο, δηλαδή ένα ταχέως περιστρεφόμενο άστρο νετρονίων με πολύ ισχυρό μαγνητικό πεδίο, το οποίο βρίσκεται κοντά σε μια μαύρη τρύπα.

Η διάρκεια των ραδιο-εκπομπών (από 30 εκατομμυριοστά έως εννέα χιλιοστά του δευτερολέπτου) δείχνει ότι η πηγή τους μπορεί να μην έχει διάμετρο μεγαλύτερη από δέκα χιλιόμετρα, δηλαδή όσο ένα τυπικό άστρο νετρονίων (πάλσαρ).

Μία άλλη εξήγηση είναι να πρόκειται για ένα μάγναστρο που αλληλεπιδρά όχι με μαύρη τρύπα, αλλά με ένα νεφέλωμα υλικών, όταν ένα μητρικό άστρο εξερράγη δημιουργώντας στη συνέχεια τόσο το μάγναστρο όσο και τα νέφη των υλικών.


Όμως, ο αστρονόμος Βισάλ Γκατζάρ του Κέντρου Ερευνών Εξωγήινης Νοημοσύνης του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ και του Breakthrough Listen δεν απέκλεισε μια πιο τολμηρή πιθανότητα: η πηγή των ραδιο-εκπομπών να είναι το ισχυρό σήμα ενός εξωγήινου πολιτισμού.


«Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε τελείως την υπόθεση περί εξωγήινων γενικότερα για τις FRBs» δήλωσε ο Γκατζάρ. Γι' αυτό το λόγο, όχι μόνο θα συνεχισθεί η παρατήρηση της πηγής FRB 121102, αλλά και θα ακολουθήσει μελέτη και όλων των άλλων πηγών FRB (περίπου 30) που έχουν εντοπισθεί μέχρι σήμερα.

Πηγη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η Νύχτα Που Τα F-16 Κυνηγούσαν UFO Στο Αιγαίο!

Η αναζήτηση του Αμερικανικού Πενταγώνου για τον εντοπισμό UFO την οποία αποκάλυψε η εφημερίδα New York Times, δεν είναι κάτι άγνωστο για τις αντίστοιχες αρχές στην Ελλάδα, καθώς ένα παρόμοιο περιστατικό που αποκάλυψε το 2008 η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ είχε απασχολήσει και το δικό μας Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας.

Μάλιστα για το περιστατικό έχει γίνει επίσημη καταγραφή στο Ημερολόγιο του Κέντρου Επιχειρήσεων του ΓΕΑ, αφού προηγουμένως εκτιλύχθηκε μια απίστευτη επιχείρηση για τον εντοπισμό του άγνωστου αντικειμένου στην οποία συνέδραμαν και δύο F-16.


Το περιστατικό συνέβη στις 11 Οκτωβρίου 2007 και παρουσιάστηκε από την εφημερίδα στις 4 Νοεμβρίου /2008 , με τίτλο «X-files στον ουρανό της Αττικής» και υπότιτλο «F-16 αναζητούσαν UFΟ ύστερα από αναφορά πιλότου της Ολυμπιακής». ενώ συνοδεύονταν από κατατοπιστικό γράφημα.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, αεροσκάφος της Ολυμπιακής Αεροπορίας που εκτελούσε το νυχτερινό δρομολόγιο Λονδίνο- Αθήνα, είχε για ώρα «στενή επαφή» με άγνωστο φωτεινό αντικείμενο, πάνω από την Αττική.

Η αναφορά του πιλότου, που με έκπληξη είχε δει από τον Αυλώνα μέχρι το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» το άγνωστο αντικείμενο, έθεσε σε συναγερμό το σύστημα αεράμυνας της χώρας, που απογείωσε δύο F-16 επιφυλακής για τον εντοπισμό του!
Κατά τον πιλότο, όταν το αεροσκάφος του βρισκόταν στο σημείο ΑΥLΟΝ (περιοχή Αυλώνα Αττικής) διαπίστωσε ότι τον ακολουθούσε «ένα φωτεινό αντικείμενο το οποίο άλλαξε θέσεις δεξιά και αριστερά του».

Η αναφορά σήμανε συναγερμό στην Πολιτική Αεροπορία, η οποία με τη σειρά της ειδοποίησε- βάσει των κανονισμών- το Κέντρο Ενημέρωσης Αεράμυνας (ΚΕΝΑ) στην Αθήνα και το Εθνικό Κέντρο Αεροπορικού Ελέγχου (ΕΚΑΕ) στη Λάρισα. Στις 04.20 ειδοποιήθηκε και το Κέντρο Επιχειρήσεων του ΓΕΑ,

Απογείωση δύο μαχητικών F-16

Από τη συναξιολόγηση όλων των δεδομένων αποφασίστηκε στις 06.23- άγνωστο σε ποιο επίπεδο- η απογείωση δύο μαχητικών F-16 από τη βάση της Νέας Αγχιάλου (111 Πτέρυγα Μάχης) που ήταν σε επιφυλακή (Scramble). Πέντε λεπτά αργότερα, τα F-16 με κωδικό «Κεραυνός 2» απογειώθηκαν για περιοχή Αττικής, Μαραθώνα, Καρύστου.
Οι παρατηρητές εδάφους συνέχισαν να παρακολουθούν- στις 06.45 υπάρχει και νέα αναφορά παρατηρητή από την Πάρνηθα, σύμφωνα με την οποία «το αντικείμενο άρχισε να απομακρύνεται και να μικραίνει ανερχόμενο». Η περιπολία των δύο F-16 ολοκληρώθηκε στις 07.41 «χωρίς οι πιλότοι του να εντοπίσουν οτιδήποτε».



Πιθανότερη εκδοχή η… Αφροδίτη
Οι επιτελείς του ΓΕΑ απευθύνθηκαν την άλλη ημέρα στην Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία (ΕΜΥ) για πιθανές εξηγήσεις, με δεδομένο ότι υπήρχε μόνο οπτική επαφή και όχι καταγραφή σε ραντάρ. Σύμφωνα με ανεπίσημες ερμηνείες που δόθηκαν, δεν αποκλείεται το φωτεινό ίχνος να ήταν ο πλανήτης Αφροδίτη. Το ενδεχόμενο ενισχύεται, ειπώθηκε, από πολλά αστρονομικά δεδομένα που συσχετίζονται με την εποχή (Οκτώβριος) την ώρα, την κατεύθυνση της κίνησης και τη φωτεινότητα του «αντικειμένου».

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ειδικών της ΕΜΥ που δόθηκαν σε αξιωματικούς του ΓΕΑ, όλα αυτά σε συνδυασμό με τη θέση της Σελήνης δημιουργούν την αίσθηση ότι ο πλανήτης Αφροδίτη είναι… κάτι άλλο- για τους πιο ευφάνταστους, UFΟ. Σύμφωνα με ειδικούς, ακόμα και εκπαιδευμένοι παρατηρητές, όπως π.χ. οι πιλότοι, μπορεί να ξεγελαστούν, ιδίως αν το περιστατικό συμβεί κάτω από ασυνήθιστες συνθήκες. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι το φυσικό αντικείμενο το οποίο συχνότερα συγχέεται με UFΟ, είναι ο πλανήτης Αφροδίτη. Για παράδειγμα, λένε, αν ένα στρώμα κρύου αέρα παγιδευτεί κάτω από ένα στρώμα ζεστού αέρα, οι ακτίνες του φωτός (από τα αστέρια) ανακλώνται, με αποτέλεσμα αντικείμενα τα οποία βρίσκονται κάτω από τον ορίζοντα να γίνονται ορατά ως αντικατοπτρισμοί.

Καθώς τα στρώματα αέρα κινούνται, το αντικείμενο μπορεί να φανεί ότι αλλάζει κατεύθυνση δίνοντας την ψευδαίσθηση ότι κινείται με υπερβολική ταχύτητα. Το ίδιο φαινόμενο «μεγεθύνει» επίσης το αντικείμενο. Τέτοιες καταγραφές για αντικείμενα που ακολουθούν ακόμα και ανθρώπους είναι πολλές, όπως λένε οι ειδικοί όμως, αντί για UFΟ είναι η Αφροδίτη. Ακόμη και ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Τζίμι Κάρτερ είχε αναφέρει το 1969 ότι είδε UFΟ, ωστόσο κατόπιν μελέτης θεωρείται βέβαιο ότι ήταν η Αφροδίτη.


Πηγη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Το Πεντάγωνο Των ΗΠΑ Ξόδεψε 22εκατ. Δολάρια Ψάχνοντας Για UFO..

Η αμερικανική έγκυρη εφημερίδα New York Times αποκαλύπτει πως στον “ετήσιο προϋπολογισμό του Πενταγώνου, ύψους 600 δισεκατομμυρίων δολαρίων, υπάρχει ένα κοδύλι 22 εκατομμυρίων που αποδίδεται στην στην Αναγνώριση Προηγμένων Αεροδιαστημικών Απειλών”.

Επί σειρά ετών, το πρόγραμμα αυτό διερευνά αναφορές για αδιευκρίνιστα ιπτάμενα αντικείμενα,γράφει η εφημερίδα επικαλούμενη αξιωματούχους του Πενταγωνου, συνεντεύξεις με τους συμμετέχοντες στο πρόγραμμα και αρχεία που έχουν στη διάθεσή τους.

Το πρόγραμμα επί σειρά ετών διευθυνόταν από τον στρατιωτικό Luis Elizondo, στον πέμπτο όροφο του δακτυλίου C του Πενταγώνου.

Το Υπουργείο Άμυνας δεν έχει ποτέ αναγνωρίσει την ύπαρξη του προγράμματος, το οποίο λέει ότι έκλεισε το 2012. Αλλά οι υποστηρικτές του υποστηρίζουν ότι, ενώ το Πεντάγωνο ολοκλήρωσε τη χρηματοδότηση , το πρόγραμμα παραμένει σε ισχύ.

Κατά τα τελευταία πέντε χρόνια, οι υπάλληλοι του προγράμματος συνέχισαν να διερευνούν επεισόδια με άγνωστα αντικείμενα.

Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2007 και αρχικά χρηματοδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό κατόπιν αιτήματος του Χάρι Ρεϊντ, Δημοκρατικού Γερουσιαστή της Νεβάδα, ο οποίος ήταν τότε ηγέτης της πλειοψηφίας της Γερουσίας και ο οποίος έχει από καιρό ενδιαφέρον για τα φαινόμενα του διαστήματος. Τα περισσότερα χρήματα πήγαν σε μια ερευνητική εταιρεία αεροδιαστημικής που διοικείται από έναν δισεκατομμυριούχο επιχειρηματία και έναν φίλο του,τον Robert Bigelow, ο οποίος εργάζεται επί του παρόντος με τη NASA.

Στην εκπομπή “60 λεπτά” του CBS το Μάιο, ο Bigelow είπε ότι ήταν “απολύτως πεπεισμένος” ότι υπάρχουν εξωγήινοι και ότι UFO έχουν επισκεφθεί τη Γη.

Συνεργαζόμενοι με την εταιρεία του Bigelow που εδρεύει στο Λας Βέγκας , το πρόγραμμα στηρίχθηκε σε έγγραφα που περιγράφουν ίχνη που φαινόταν να κινούνται με πολύ υψηλές ταχύτητες χωρίς ορατά σημάδια προώθησης ή που δεν είχαν εμφανή μέσα ανύψωσης.

Έχουν επίσης μελετήσει βίντεο σχετικά με “επαφές” μεταξύ άγνωστων αντικειμένων και αμερικανικών στρατιωτικών αεροσκαφών – μεταξύ των οποίων και ένα που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο και δείχνει ένα λευκό οβάλ αντικείμενο, που κυνηγήθηκε από δύο μαχητικά αεροσκάφη F / A-18F του αεροπλανοφόρου του Nimitz στα ανοικτά των ακτών του Σαν Ντιέγκο το 2004.

Ο Reid, ο οποίος αποχώρησε από το Κογκρέσο φέτος, δήλωσε ότι ήταν υπερήφανος για το πρόγραμμα. “Δεν νιώθω ντροπή “, δήλωσε ο Reid σε πρόσφατη συνέντευξη στη Νεβάδα. “Νομίζω ότι είναι ένα από τα καλά πράγματα που έκανα στην υπηρεσία του Κογκρέσου. Έχω κάνει κάτι που κανείς δεν έχει κάνει πριν. “

Δύο άλλοι πρώην γερουσιαστές και ανώτατα μέλη μιας υποεπιτροπής αμυντικών δαπανών – ο Ted Stevens, Δημοκρατικός Γερουσιαστής της Αλάσκας, και ο Daniel K. Inouye, της Χαβάης – υποστήριξαν επίσης το πρόγραμμα. Και οι δύο έχουν πεθάνει.

Αν και δεν ασχολήθηκε με τα πλεονεκτήματα του προγράμματος, ο Sara Seager, ένας αστροφυσικός στο M.I.T., προειδοποίησε ότι η μη γνώση της προέλευσης ενός αντικειμένου δεν σημαίνει ότι προέρχεται από άλλο πλανήτη ή γαλαξία. «Όταν οι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι παρατηρούν πραγματικά ασυνήθιστα φαινόμενα, μερικές φορές αξίζει να τα ερευνήσουμε σοβαρά», είπε. Αλλά, πρόσθεσε, “αυτό που μερικές φορές δεν γνωρίζουν οι επιστήμονες είναι ότι συχνά έχουμε φαινόμενα που παραμένουν ανεξήγητα”.

Ο James E. Oberg, πρώην μηχανικός διαστημικών λεωφορείων της NASA και συγγραφέας 10 βιβλίων για τις διαστημικές πτήσεις, ο οποίος συχνά καταδικάζει τη μανία για κυνήγι U.F.O. ,λέει ότι “πολλοί άνθρωποι δραστηριοποιούνται στον αέρα και δεν θέλουν οι άλλοι να το γνωρίζουν “.

Ωστόσο, ο κ. Oberg δήλωσε ότι καλωσόρισε την έρευνα. “Θα μπορούσε να προκύψει κάτι”, είπε.

Απαντώντας σε ερωτήσεις , οι αξιωματούχοι του Πενταγώνου αναγνώρισαν την ύπαρξη του προγράμματος, το οποίο ξεκίνησε στο πλαίσιο της Υπηρεσίας Πληροφοριών Άμυνας. Οι αξιωματούχοι επέμειναν ότι το πρόγραμμα έχει σταματήσει εδώ και πέντε χρόνια, το 2012.

Αλλά ο Elizondo είπε ότι το μόνο που είχε τελειώσει ήταν η κυβερνητική χρηματοδότηση της προσπάθειας, η οποία σταμάτησε το 2012. Από τότε, όπως είπε σε συνέντευξή του συνεργάστηκε με αξιωματούχους του Ναυτικού και της C.I.A. Συνέχισε να εργάζεται από το γραφείο του Πενταγώνου μέχρι τον περασμένο Οκτώβριο, όταν παραιτήθηκε για να διαμαρτυρηθεί για αυτό που χαρακτηρίζει ως υπερβολική μυστικότητα και εσωτερική αντιπολίτευση.

«Γιατί δεν ξοδεύουμε περισσότερο χρόνο και προσπάθεια σε αυτό το θέμα;» έγραψε ο Elizondo στην επιστολή παραίτησής του στον υπουργό Άμυνας Jim Mattis.

Ο Elizondo είπε ότι η προσπάθεια συνεχίστηκε και ότι είχε διάδοχο, τον οποίο αρνήθηκε να κατονομάσει.

Τα U.F.O.s έχουν επανειλημμένα διερευνηθεί κατά τη διάρκεια πολλών δεκαετιών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1947, η Πολεμική Αεροπορία ξεκίνησε μια σειρά μελετών που διερεύνησαν περισσότερα από 12.000 περιστατικά που είχαν χαρακτηριστεί ως U.F.O. πριν από την επίσημη λήξη του το 1969. Η μελέτη με τίτλο Project Blue Book, ξεκίνησε το 1952 και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι περισσότερες παρατηρήσεις αφορούσαν αστέρια, σύννεφα, συμβατικά αεροσκάφη ή αεροπλάνα κατασκοπείας αν και τα 701 απ΄ αυτά παρέμειναν ανεξήγητα.

Μ΄αυτά και με κείνα δαπανήθηκαν από το 2008 μέχρι το 2011 ,22 εκατομμύρια δολάρια.

 Πηγη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ