Πέμπτη, 12 Μαΐου 2016

Μη φαρμακευτικής αντιμετώπισης της αρτηριακής υπέρτασης & Άγχους



Σύμφωνα με τους Καθηγητές Χρούσος Γεώργιο και Δαρβίρη Χριστίνα υπάρχει η δυνατότητα μη φαρμακευτικής αντιμετώπισης της υπέρτασης.
H Ιατρική Σχολή του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών υλοποίησε ένα παρεμβατικό πρόγραμμα μείωσης της αρτηριακής πίεσης στο γενικό πληθυσμό, στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς 2007-2013.


Πρόκειται για ένα καινοτόμο παρεμβατικό πρόγραμμα μη φαρμακευτικής αντιμετώπισης της υπέρτασης με μεθόδους διαχείρισης του στρες για αλλαγή του τρόπου ζωής και υιοθέτηση υγιεινών συμπεριφορών, σε προ-υπερτασικά και υπερτασικά άτομα στην κοινότητα.

Τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα επισημαίνουν τη σημασία της ενδυνάμωσης των ατόμων στην εκπαίδευση και στην αυτορρύθμιση της αρτηριακής πίεσης αλλά και της συνολικής υγείας.


Στην Ελλάδα, τα καρδιαγγειακά συμβάματα αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου (48%) και επηρεάζει περίπου το 30% του ενήλικου πληθυσμού.

Η αιτία των 95% των περιπτώσεων οφείλονται σε πολυπαραγοντικό συνδυασμό τρόπου ζωής όπως το στρες, έλλειψη άσκησης, κακή διατροφή, καπνίσμα, κατανάλωση αλκοόλ, αυξημένου σωματικού βάρους και ορίζεται ως ιδιοπαθής αρτηριακή πίεση.


Πλήθος ερευνών υποστηρίζει τη συμβολή της διαχείρισης του στρες στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης, στη συμμόρφωση και στην αποτελεσματικότητα των μη φαρμακευτικών παρεμβάσεων.

Μη φαρμακευτικά προγράμματα διαχείρισης του στρες (αλλά και ο συνδυασμός φαρμάκων όπου αποτελεί απόλυτη ένδειξη), σχετικά με την αρτηριακή πίεση επέφεραν θετικά αποτελέσματα στη μείωση των επιπέδων συστολικής και διαστολικής πίεσης, στην υιοθέτηση υγιεινών συμπεριφορών, στη σημαντική μείωση των καρδιαγγειακών κινδύνων και της φαρμακευτικής αγωγής και συνολικά στη βελτίωση των επιπέδων υγείας.


Η αρτηριακή υπέρταση είναι ο σημαντικότερος τροποποιήσιμος αιτιολογικός παράγοντας καρδιαγγειακών νοσημάτων αλλά και σημαντικός παράγοντας εμφάνισης νεφρική και εγκεφαλικής βλάβης. Πάνω από το 1/4 του παγκόσμιου ενήλικου πληθυσμού έχει αρτηριακή υπέρταση, ποσοστό που αναμένεται να αυξηθεί κατά 60% μέχρι το 2025. Η αρτηριακή υπέρταση ευθύνεται για 7.6 εκατομμύρια πρόωρους θανάτους παγκοσμίως και για 92 εκατομμύρια χρόνια χαμένης ζωής λόγω αναπηρίας. Περίπου το 54% των εγκεφαλικών και το 47% της στεφανιαίας νόσου οφείλονται στην αρτηριακή υπέρταση, ενώ τα άτομα που πλήττονται συνήθως είναι ηλικίας 45-69 ετών και κυρίως άτομα χαμηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου.

Στην Ελλάδα, η ετήσια επίπτωση της αρτηριακή υπέρταση υπολογίζεται σε 2,86 ανά 100 άτομα και 2,68 ανά 100 άτομα για άνδρες και γυναίκες αντίστοιχα. Ανησυχητικός είναι ο επιπολασμός όπου περίπου το 1/3 των ενήλικων ανδρών και το 1/4 των ενήλικων γυναικών στην Ελλάδα πάσχουν από αρτηριακή υπέρταση.

Ανάμεσα στα υπερτασικά άτομα, το 54,4-60,2% γνωρίζει για την πάθησή του, ενώ μόλις το 15,2-32,8% ελέγχει αποτελεσματικά την αρτηριακή πίεση, γεγονός που επιτείνει την ανάγκη για αποτελεσματικότερη πρόληψη και θεραπεία αυτής





Απέναντι, στους επαναλαμβανόμενους στρεσογόνους παράγοντες, το σώμα εξαντλείται και δεν μπορει να αντισταθμίζει το όλα και περισσότερα εξωτερικά ερεθίσματα και δημιουργείτε μια χρόνια έλλειψη ισορροπίας που μπορεί να οδηγήσει σε ασθένεια.


Οι πιο συχνές εκδηλώσεις του μη αντιρροπούμενου στρες είναι:
Κρίσεις πανικού,
Αλλαγή της διάθεσης,
Αϋπνία,
Διαταραχές της σεξουαλικής ζωής (πρόωρη εκσπερμάτωση στον άνδρα, έλλειψη οργασμού ή δυσπαρευνία στην γυναίκα),
Κατάθλιψη,
Πονοκέφαλοι, ημικρανίες,
Διαταραχές του εμμηνορροϊκού κύκλου,
Υπογονιμότητα,
Γαστρίτιδα και κολίτιδα.

Ο βελονισμός μπορεί να είναι μια πολύτιμη στρατηγική αντιμετώπισης για την καταπολέμηση του άγχους με ωφέλεια όχι μόνο βραχυπρόθεσμη άλλα και μακροπρόθεσμη. Προφανώς δεν μπορεί να εξαλείψει τους στρεσογόνους παράγοντες, αλλά θα βοηθήσει το σώμα να ανακτήσει την χαμένη του ψυχολογική ισορροπία του. Σίγουρα θα πρέπει να προσπαθήσουμε να εξαλείψουμε τους στρεσογόνους παράγοντες που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο στην ζωής μας, όπως η διατροφή μας και ο τρόπος ζωή μας. Μετά από μία συνεδρία βελονισμού θα αισθανθούμε πιο χαλαρά, με μια αίσθηση ευχάριστης ηρεμίας και ζωτικότητας. Κατά μέσο όρο είναι αρκετά2 συνεδρίες την εβδομάδα για διάστημα 2 μηνών για να βρούμε την ισορροπία και να βελτιώσουμε την ψυχοσωματική κατάσταση μας

Στρες ή Αγχος?

Οι όροι άγχος και στρες χρησιμοποιούνται συχνά ο ένας στη θέση του άλλου, ενώ στην πραγματικότητα διαφέρουν. Ποια όμως είναι η διαφορά τους?


Το στρες είναι η φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού σε ένα νέο και απαιτητικό ερέθισμα. Προκαλεί την απελευθέρωση αδρεναλίνης, η οποία μας επιτρέπει να παίρνουμε γρήγορες αποφάσεις, να ανταποκρινόμαστε στις προκλήσεις και να παραμένουμε σε εγρήγορση.


Το άγχος είναι αποτέλεσμα του στρες, αποτελεί όμως διαφορετική πάθηση. Το άγχος μοιάζει περισσότερο με το αίσθημα του φόβου παρά με το στρες. Όταν έχουμε άγχος, αυτό οφείλεται σε ένα ερέθισμα που μας προκαλεί φόβο και ένα αίσθημα αδυναμίας που απορυθμίζουν τη ζωή μας και εμποδίζουν την ομαλή εξέλιξη της ζωής μας.
Η συνεχής, χρόνια παρουσία του στρες και του άγχους μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ψυχικές και σωματικές διαταραχές.












Αντιδράσεις:

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου